منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٦٣٥

چنان كه مى فرمايد:

(يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَلا بَنُونَ) .[١]

«روزى كه مال و فرزندان سود نمى بخشند».

و در جاى ديگر مى گويد:

(لَنْ تَنْفَعَكُمْ أَرْحامُكُمْ وَلا أَولادُكُمْ يَوْمَ القِيامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ...).[٢]

«روز قيامت ميان شما و خويشاوندان و فرزندانتان جدايى مى افتد، و آنان به شما سود نخواهند رساند».

٤. عذرخواهى بى فايد است

(فَيَومَئِذ لا يَنْفَعُ الَّذينَ ظَلَمُوا مَعْذِرَتُهُمْ وَلا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ).[٣]

«در اين روز(قيامت) عذرخواهى ستم كنندگان به آنان سودنمى بخشد و از آنان درخواست رجوع به حق نمى گردد».

٥. آنچه نفع مى بخشد

الف: قلب سليم

(إِلاّ مَنْ أَتَى اللّهَ بِقَلْب سَليم) .[٤]

«مگر آنان كه با قلبى سليم به محضر الهى راه يابند».

در اين كه مقصود از قلب سليم چيست؟ گفته اند مقصود قلب پيراسته از شرك و شك يا آلودگى به گناه است در روايتى امام صادق (عليه السلام)مى فرمايد: مقصود قلبى است كه از حب دنيا پيراسته باشد.