و به عبارت ديگر هر دو اصل، امكان ذاتى دارند و تنها چيزى كه لازم است اين است كه بر موازين عدل و حكمت استوار باشد، كه با توجه به اين كه هر دو قانون را خداوند حكيم و عادل استوار و برپا نموده است، شرط مزبور محقق و قطعى است.

و به عبارت ديگر: همه آنچه در اين جهان و جهان ديگر تحقق مى يابد از مشيت حكيمانه خداوند سرچشمه مى گيرد، و همان گونه كه در نظام اين جهان قانون عليت و معلوليت برپايه شرايط خاصى استوار است، در نظام ديگر نيز چنين است، و همان گونه كه توبه،قبل از فرا رسيدن مرگ مانع از تجسم و تمثل گناه در سراى ديگر است، شفاعت و مانند آن نيز در جهان ديگر از موانع آن بشمار مى روند، و اين خود يك قانون استوار از جانب آفريدگار دانا و حكيم است.