منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٧٧
مى آوريد در حالى كه قبلاً خواستار چنين عذاب بوديد».
درباره چنين گروه با اين صفات وحالات آيه مورد بحث بيم عذاب مخلد مى دهد و مى فرمايد:
(ثُمَّ قيلَ لِلّذينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ...) .
با توجه به چنين سياق نمى توان درباره آيه، غير از اين داورى كرد.
از اين بيان مى توان مفاد دو آيه ديگر كه در آن به ستمگران وعيد و بيم خلود در آتش داده شده است، نيز به دست آورد اينك متن آيات:
(وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَميعاً يا مَعْشَرَ الْجِنِّ قَد اسْتَكْثَرتُمْ مِنَ الإِنْسِ وَقالَ أَولِياؤُهُمْ مِنَ الإِنْسِ رَبَّنَااسْتَمْتَعَ بَعْضُنا بِبَعْض وَبَلَغْنا أَجَلَنَاالَّذى أَجَّلْتَ لَنا قالَ النّارُ مَثْويكُمْ خالدينَ فِيها إِلاّ ما شاءَ اللّهُ إِنَّ رَبَّكَ حَكيمٌ عَليمٌ* وَكذلِكَ نُوَلِّى بَعْضَ الظّالِمينَ بعْضاً بِما كانُوا يَكْسِبُونَ).[١]
«روزى (خدا) همگان(جن و انس) را محشور مى كند (در آن موقع به گروه جن خطاب مى شود) اى گروه جن افراد فراوانى از انس را گمراه كرديد، در اين موقع دوستان آنان از آدميان مى گويند برخى از ما از برخى ديگر بهره مند شدند (آدميان در پرتو وسوسه جن در شهوت فرو رفتند وجنيان نيز از اين كه ما پيرو وسوسه هاى آنان بوديم لذت بردند و اين كار ادامه داشت) تا اجلى را كه براى ما مقرر داشته بودى فرا رسيد، در اين موقع خطاب مى آيد: آتش جايگاه شما است، جاودانه در آنجا هستيد مگر اين كه خدا بخواهد، خداى تو حكيم و دانا است اين چنين برخى از ستمگران را به خاطر اعمالى كه انجام مى دادند وَلىّ برخى ديگر قرار مى دهيم».
[١] انعام/١٢٨ـ ١٢٩.