٩.«هنگامى كه آيه اى به سوى آنان بيايد; مى گويند هرگز ايمان نمى آوريم تا آن كه به ما داده شود، آنچه كه به رسولان خدا داده شده است(يعنى ما نيز طرف وحى بوده و فرشته وحى را مشاهده كنيم)».

١٠.«اى گروه جن و انس، آيا پيامبران ما به سوى شما نيامدند تا آيات ما را به شما تلاوت كنند...؟».

١١.«اى فرزندان آدم البته اگر پيامبرانى از شما به سوى شما بيايند و آيات مرا بر شما بخوانند، آن كس كه تقوا پيشه سازد و خود را اصلاح كند بر او ترس و اندوهى نيست ولى آنان كه به تكذيب آيات ما برخيزند و كبر ورزند، اهل آتش بوده و پيوسته در آنجا مى باشند».

١٢.«آن كس كه با خدا و رسول او دشمنى ورزد، براى او است آتش دوزخ جاودانه در آن اين است خوارى بزرگ».

١٣.«آنگاه به افرادى كه ستم كرده اند گفته مى شود، عذاب پيوسته را بچشيد، جز آنچه را كه انجام مى داديد جزا داده نمى شويد».

١٤.«مى گويند روز قيامت در چه زمانى خواهد بود اگر راست مى گوييد».

١٥.«آيا آنگاه كه عذاب فرود آمد (به قرآن، به رسالت پيامبر يا به توحيد) ايمان مى آوريد در حالى كه قبلاً خواستار چنين عذاب بوديد».

١٦.«آنان كه بدبخت شده اند در آتشند آنان را (از شدت درد) آه وناله است تا آسمانها و زمين برقرار است جاودانه در آتشند مگر خداى تو بخواهد، حقّا كه پروردگار تو آنچه را كه اراده كند، انجام مى دهد».

١٧.«هرگز از آنچه كه آنان مى پرستند در شك و ترديد مباش. آنان جز آنچه را كه نياكان آنها در زمانهاى پيش مى پرستيدند نمى پرستند وما بهره آنان را به طور كامل در اين جهان خواهيم داد».

١٨.«پروردگار تو داراى مغفرت و آمرزش است نسبت به مردم در حالى كه آنان بر ستمگرى خود مى باشند پروردگار تو سخت كيفر ده است».

١٩.«چه كسى ستمگرتر از آن كس است كه وقتى به آيات پروردگارش يادآورى شود، از آن روى برگردانده و كارهاى پيشين خود را فراموش نمايد، ما بر