منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٥٢٠
٢. (وَإِذا صُرِفَتْ أَبْصارُهُمْ تِلْقاءَ أَصْحابِ النّارِ قالُوا رَبَّنا لا تَجْعَلْنا مَعَ الْقَوْمِ الظّالِمينَ) .[١]
٣. (وَنادى أَصْحابُ الأَعْرافِ رِجالاً يَعْرِفُونَهُمْ بِسيماهُمْ قالُوا ما أَغْنى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ) .[٢]
٤. (أَهؤلاءِ الَّذينَ أَقْسَمْتُمْ لا يَنالُهُمُ اللّهُ بِرَحْمَة أُدْخُلُوا الجَنَّةَ لا خَوف عَلَيْكُمْ وَلا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ) .[٣]
١. در ميان بهشتيان و دوزخيان حجابى است وبر بالاى«اعراف» مردانى هستند كه همگان را به سيمايشان مى شناسند، آنان بر بهشتيان كه هنوز وارد بهشت نشده اند و اميد ورود به آن را دارند.[٤] درود مى فرستند.
٢. آنگاه كه چشم بهشتيان به سوى دوزخيان بيفتد مى گويند پروردگارا ما را با ستمگران قرار مده.[٥]
٣. اهل اعراف به مردانى كه آنان را به سيمايشان مى شناسند، مى گويند اموالى را كه گرد آورديد وآنچه را كه به آن كبر مىورزيديد شما را در چنين روزى بى نياز نساخت.
[١] اعراف/٤٧.
[٢] اعراف/٤٨.
[٣] اعراف/٤٩.
[٤] اين ترجمه بر اين اساس است كه جمله هاى (لَمْ يَدْخُلُوها وَهُمْ يَطْمَعُونَ) بيانگر اوصاف بهشتيان است نه اعرافيان هرچند برخى از مفسران اين دوجمله را مربوط به اعرفيان دانسته اند ولى به قرينه اى كه در آيه چهارم خواهد آمد ترجمه نخست با سياق آيات مطابق است.
[٥] اين ترجمه بر اين اساس كه ضمير (أَبصارهم) مربوط به بهشتيان است كه هنوز وارد بهشت نشده اندو انتظار آن را دارند . وقتى ناگهان چشمشان به دوزخيان مى افتد دست به دعا بلند كرده وجمله ياد شده را مى گويند، ولى برخى آن را ازحالات اعرافيان دانسته اند كه با توجه به قدر و منزلتى كه آنان دارند مضمون آيه سازگار با آنها نيست ولذا برخى ،«اعرافيان» را دوگروه كرده مى گويند اين قسمت مربوط به طبقه متوسط از اعرافيان است.