و به تعبير امامان معصوم (عليهم السلام) در ميان امت اسلامى كسانى هستند كه شهادت آنان بر يك«دسته سبزى» و يا يك كيلو خرما[٢] پذيرفته نمى شود، چگونه مى توان گفت: همه امت اسلامى شاهدند.

با توجه به نكات ياد شده چاره اى جز اين نيست كه بگوييم: مقصود از (جَعَلْناكُمْ) همه امت اسلامى نيست بلكه مقصود آن طبقه بلند پايه از امت است كه از هر نظر شايستگى گواهى دادن را دارند و در روايات اسلامى بر پيشوايان معصوم تطبيق شده است.[٣]

ممكن است گفته شود كه اگر مقصود پيشوايان معصوم است چرا شهادت را به همه امت اسلامى نسبت داده مى فرمايد:

(لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلى النّاسِ) .

[١] اعراف/١٧.
[٢] امام صادق (عليه السلام) مى فرمايد:«فَإِنْ ظَنَنتَ أَنَّ اللّهَ عَنى بِهِذِ الآيَةِ جَميعَ أَهْلِ القِبْلَةِ مِنَ الْمُوحدينَ أَفَتَرى أَنَّ مَنْ لا يَجُوز شَهادَتُهُ فى الدُّنيا عَلى صاع مِنْ تَمْر يَطلب اللّه شَهادَته يَوم القِيامَة وَيقبلها مِنْهُ بَحَضْرَةِ جَميعِ الأُمَم الماضِيَةِ كلا لَم يعن اللّه مِثْل هذا فى خَلقه(تفسير برهان:١/١٦٠).
آيا مى پنداريد كه خدا با اين آيه شهادت همه مسلمانان را اراده كرده است(چگونه مى توان اين را گفت) آن كس كه شهادت او در اين دنيا بر يك من خرما پذيرفته نمى شود چگونه در روز قيامت براى شهادت طلبيده مى شود، آنگاه شهادت او در حضور امت هاى پيشين پذيرفته مى گردد، نه چنين نيست خدا هرگز چنين افراد را اراده نكرده است.
و در برخى از روايات به جاى«صاع من تمر»،«حَزْمَةُ بَقْل»(يك دسته سبزى) آمده است.
[٣] كافى:١/١٤٦ـ ١٤٧.