منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤٧٧
١٠.«نامه اعمال هر انسانى را به گردن او مى آويزيم و روز قيامت به صورت كتابى بيرون مى آوريم و او آن را گشاده مى يابد».
١١. («و به او مى گوئيم:) كتابت را بخوان، كافى است كه امروز، خود حسابگر خويش باشى!».
١٢.«و صحيفه اعمال در برابر مجرمان قرار مى گيرد و آنان از ديدن آن خايف و ترسان مى شوند».
١٣.«چگونه اين كتاب هيچ ريز و درشتى را فرو گذار نكرده و همه را برشمرده است».
١٤.«خداوند روز رستاخيز ميان آنان داورى مى كند، خدا بر همه چيز شاهد و گواه است».
١٥.«طريقه و راه پدرتان ابراهيم (را پيروى كنيد) او شما را در زمانهاى پيش مسلمان ناميده است. و در اين مورد پيامبر بر شما گواه است و شما نيز گواهان بر مردم مى باشيد».
١٦.«روزى كه زبان و دست و پاى آنان به كارهايى كه انجام داده اند، گواهى مى دهند».
١٧.«اى پيامبر! ما تو را گواه و نويد دهنده برانگيختيم».
١٨.«امروز(قيامت) بر دهان آنان مهر مى زنيم، دستان آنان با ما سخن گفته و پاهايشان بر آنچه انجام داده اند، گواهى مى دهند».
١٩.«روزى كه گواهان بپا مى خيزند».
٢٠.«روزى كه دشمنان خدا به سوى آتش به تدريج روانه مى شوند و در كنار آتش مى ايستند تا وقتى همگان به سوى آن آمدند، گوشها و ديدگان و پوستهاى آنان بر كارهاى زشت آنان گواهى مى دهند آنان به پوستهاى خود اعتراض كرده كه چرا بر ضرر ما شهادت داديد؟ در اين لحظه از جانب شاهدان (پوست ها) پاسخ مى شنوند كه: ما را خدايى كه هر موجودى را به سخن درآورده است، به سخن آورد و او است كه شما را بار اول (در دنيا) آفريد و به سوى او بازگشته ايد».
٢١.«آيا آنان گمان مى كنند كه ما سخنان پنهانى و آهسته آنان را نمى شنويم؟ آرى