پاسخ اين است كه طولانى بودن روز قيامت همگانى نيست، زيرا مقصود از طولانى بودن روز قيامت و مواقف پنجاه گانه آن اين است كه مجرمان و گنهكاران مورد حساب و بازخواست قرار مى گيرند و مواقف و ايستگاههايى براى آنان وجود خواهد داشت كه بايد از آنها عبور نمايند تا سرنوشت نهايى آنان از نظر بهشت و دوزخ روشن گردد.

بنابراين هر كس به گونه اى كه در دنيا عمل كرده است در مواقف قيامت معطل خواهد شد و در نتيجه آن كس كه در دنيا به هنگام اجراى فرامين الهى (كه تمثلى از عقبه ها و مواقف قيامت مى باشند) با آغوش باز و طيب خاطر، فرمان پذير بوده و احساس سنگينى و خستگى نكرده است، از مواقف قيامت نيز با شادمانى و سرور خواهد گذشت و آن كس كه فرامين الهى را چون بار گرانى تلقى كرده و احياناً از اجراى آن سرباز زده است از مواقف قيامت نيز به سختى عبور خواهد كرد و گذشتن از آنها براى او بسيار طولانى خواهد بود.

جالب اين است كه مطلب ياد شده در برخى از روايات نيز يادآورى شده است ابو سعيد خدرى مى گويد: به رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)گفته شد روز قيامت چه اندازه طولانى است؟

رسول گرامى (صلى الله عليه وآله وسلم) در پاسخ فرمود:«سوگند به خدايى كه جانم در دست قدرت او است آن روز براى مؤمنان از خواندن يك نماز واجب در دنيا نيز آسان تر خواهد بود».[١]

در بحث حساب يادآور شديم كه حساب مؤمن فقير از مؤمن غنى

[١] بحار الأنوار:٧/١٢٣.