«او در سينه خود كينه مرا مى پروراند، و سينه او مشتعل از عداوت من بود چنان كه كوره و ديگ آهنگران شعلهور از آتش است ولى در عين حال من احترامى را كه او در گذشته داشت (احترام همسرى پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)) رعايت مى كنم و رسيدگى به حساب ما با خدا است».[١]

ولى در برخى ديگر از روايات آمده است كه بررسى حساب شيعيان به امامان معصوم (عليهم السلام) واگذار مى شود:

عبد اللّه بن سنان از امام صادق (عليه السلام) روايت كرده است كه فرمودند:«روز قيامت خداوند رسيدگى به حساب شيعيان را به ما واگذار مى كند».[٢]

در حديث ديگر نيز از امام صادق (عليه السلام) در تفسير آيه (٢٦) سوره غاشيه (إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ) همين مضمون روايت شده است.

در ز[٣]يارت جامعه كبيره نيز آمده است:

«وَإِيابُ الْخَلْقِ إِلَيْكُمْ وَحِسابُهُمْ عَلَيْكُمْ» .

«بازگشت خلق به سوى شما است وحساب آنان با شما است».

همان گونه كه ملاحظه مى شود، مضمون زيارت جامعه گسترده تر از مدلول دو روايت ياد شده است و نيز يادآور مى شويم چون حسابرسى امامان به فرمان خدا است، در اين صورت مُحاسِب بودن آنان، با«حصر حسابرسى» به خدا (كه مفاد آيات گذشته است) منافاتى ندارد ونظاير آن در قرآن فراوان است.

[١] وَأَمّا فُلانَةُ فَأَدْرَكَها رَأْىُ النِّساءِ وَضِغْنٌ غَلا فى صَدْرِها كَمِرْجَلِ الْقَيْنِ... وَلَها بعْدُ حُرْ مَتُها الأُولى وَالحِسابُ عَلى اللّهِ تَعالى(نهج البلاغه/خطبه ١٥٦).
[٢] إذا كانَ يَوْمَ الْقِيامَة وَكَّلنَا اللّهُ بِحِسابِ شيعَتِنا...(بحار الأنوار:٧/٢٦٤).
[٣] إذا كانَ يَوْمَ القِيامَةِ جَعَلَ اللّهُ حِسابَ شيعَتِنا إِلَيْنا...(مدرك قبل، ص ٢٧٤).