اين بود وضع خورشيد و ماه در لحظه پايانى عمر دنيا و اينك وضع ستارگان : واژه هايى كه در مورد ستارگان بكار رفته اند عبارتند از:«طَمْس»[١] ،«اِنْكدار» [٢]،«اِنْتثار»[٣]، واژه«طمس» به معنى محو و زايل شدن و واژه هاى انكدار و انتثار به معنى فرو ريختن و واژگون شدن است.

بنابراين ستارگانى كه در حال كنونى، زينت بخش آسمانند[٤] و با نور درخشان و حركت منظم خود، هدايتگر بشر در تشخيص اوقات و جهات مى باشند[٥] در آخرين لحظات عمر دنيا، خاموش و تاريك مى گردند، نظم آنها به هم خورده و به سوى زمين پرتاب مى گردند(چه منظره هولناك ووحشت زايى).

[١] (فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ) (مرسلات/٨).
[٢] (وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ) (تكوير/٣).
[٣] (وَإِذَا الْكَواكِبُ انْتَثَرَتْ) (انفطار/٢).
[٤] (وَزَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابيحَ) (فصلت/١٢).
[٥] (...هُوَ الَّذِى جَعَلَ لَكُمُ النُّجُومَ لِتَهْتَدُوا بِها فى ظُلُماتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ...) (انعام/٩٧) ، (وَعَلامات وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ)(نحل/١٦).