منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٧
«آنان بسان ملخ هاى پراكنده از قبرها بيرون مى آيند».[١]
٤. آياتى كه گواهى مى دهند كه روز رستاخيز اعضاى انسان به اعمال او گواهى مى دهد و تفسير اين اعضا به اعضاى برزخى و صورتهاى بدون ماده كاملاً بر خلاف ظاهر است چنان كه مى فرمايد:
(يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ).[٢]
«روزى كه بر آنان زبانها و دستها و پاهاى آنان به آنچه كه انجام داده اند، گواهى مى دهد».
و نيز مى فرمايد:
(اَلْيَومَ نَخْتِمُ عَلى أَفْواهِهِمْ وَتُكَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ) .[٣]
«امروز بر زبانهاى آنها مهر مى گذاريم(قادر به سخن گفتن نمى باشند) و دستهاى آنان با ما سخن مى گويند و پاهاى آنان به آنچه كه انجام داده اند، گواهى مى دهند».[٤]
٥. آياتى كه بر دگرگونى هاى بدن در دوزخ گواهى مى دهند چنان كه مى فرمايد:
(...كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ...).[٥]
«هر موقع پوستهاى آنان پخته و سوخته شود، پوستهاى ديگرى را به جاى آن قرار مى دهيم تا عذاب را بچشند».
و باز مى فرمايد:
(...وَسُقُوا ماءً حَميماً فَقَطّعَ أَمْعائَهُمْ) .[٦]
[١] و به همين مضمون است آيه هاى :٤٣/معارج; ٧/حج: ٤ /انفطار; ٩/عاديات.
[٢] نور/ ٢٤.
[٣] يس/٦٥.
[٤] و به همين مضمون است آيه ٤١/فصلت.
[٥] نساء/٥٦.
[٦] محمد/١٥.