منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٦٣
قرار مى دهيم تا عذاب را بچشند».
٣.«خدا به مردان و زنان با ايمان باغهايى را كه از زير درختان آن نهرهايى جارى مى شود و جاودانه در آنجا هستند و نيز منازل پاكيزه در باغهاى جاودان را وعده داده است و خشنودى از جانب خدا بالاتر از پاداشهاى پيشين است و آن رستگارى عظيم است».
٤.«خدا به مردان و زنان منافق و كافر وعده آتش دوزخ داده كه پيوسته در آنجا هستند و اين عذاب براى آنان كافى است و آنان را از رحمت خود دور ساخته و براى آنان عذاب پايدارى است».
٥.«ستمگران را از روز حسرت بيم ده، آنگاه كه عذاب آنان قطعى مى شود در حالى كه آنان (در اين دنيا) در غفلتى فرو رفته و ايمان نمى آورند».
٦.«از زمين شماها را آفريده ايم و به آن شما را باز مى گردانيم و بار ديگر از آن بيرون مى آوريم».
٧.«روزى كه بر آنان زبانها و دستها و پاهاى آنان به آنچه كه انجام داده اند، گواهى مى دهد».
٨.«زندگى اخروى زندگى حقيقى و واقعى است اگر مى دانستند».
٩.«كافران گفتند: آيا شما را با خبر سازيم از مردى كه مى گويد هرگاه بدنهاى شما (پس از مرگ) به كلى پراكنده و ريزه ريزه شد، آفرينش نوينى خواهد داشت؟».
١٠.«ناگهان آنان از قبرها، به سوى پروردگار خود، شتابان خواهند بود».
١١.«امروز بر زبانهاى آنها مهر مى گذاريم(قادر به سخن گفتن نمى باشند) و دستهاى آنان با ما سخن مى گويند و پاهاى آنان به آنچه كه انجام داده اند، گواهى مى دهند».
١٢.«واقعيتى را براى ما بازگو كرد و گفت: چه كسى استخوانهاى پوسيده را زنده مى كند؟».
١٣.«و با آب داغ و جوشانى سيراب مى شوند و در نتيجه روده هاى آنان را قطعه، قطعه مى كند».
١٤.«آنان بسان ملخ هاى پراكنده از قبرها بيرون مى آيند».
١٥.«سپس شما را به زمين باز مى گرداند و از آن بيرون مى آورد».