برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٠٤ - ترجمه كتاب

بشارت باد بنده را كه در اهوال عدم محض بوده و مولاى وى پس از اين پستى و خوارى او را باين مقام رفيع رسانده، و داراى چنين حظ و نصيبى قرارش داده است.

فصل (٢٢) و ما را عادت بعبادتى است كه خداوند جل جلاله از خزائن فضل خود بما عنايت فرموده است، آن را ذكر نمايم كه شايد كسانى از اهل سعادت تأسى نموده و بجاى آورند، و آن اينكه هميشه روز ولادت خود، و روز تشرف بشرف عبادت و تكليف خود را، و همچنين هر روزى كه در ميان اين دو وقت از حيث سعادتهاى متفرقه مثل آن بوده باشد، دعوت و اطعامى ترتيب داده و بر حسب تمكن و قدرت بمالك انعام خود تقرب جسته و به يتيمان و بيوه‌زنان و ضعيفان ميرسانم، و از كرم خداوند ارحم الراحمين مسألت دارم كه ثواب آن را دائم و ابد الابدين قرار داده، و بكسانى كه در وجود و بقاى من از اولين و آخرين مساعدت و كمك نموده تا اينكه باله عالميان ظفر يافته و پى بمعرفت حضرتش بردم ايصال فرمايد، خصوصا آنان كه بمن نزديك‌ترند از كسانى كه مرا تعليم داده و الهامم فرموده، و بشرف تمكين از تشرف به آن چه بان ظفر يافته از سعادت دنيا و دين مشرفم فرموده‌اند.

و بتحقيق كه خداوند جل جلاله فرزندم محمد را بدست من و بوسيله من به آن چه در اين اوراق ذكر نموده، و بآنچه دانسته و فهميده بيادش دادم هدايت و راهنمائى فرموده است: وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ‌ (سوره اعراف (٧) آيه ٤١ يعنى و نبوديم كه هدايت يابيم اگر نه آن بود كه هدايت كرده بود ما را خدا) پس بايد بر حذر باشد از اينكه از مراعات اين روز در تمام مدت عمر خود غفلت نمايد، يا اينكه از شكر هدايت و سعادت و نعمتهائى كه خداوند جل جلاله باو عنايت فرموده است اهمال ورزيده، و كوتاهى نمايد.

فصل (٢٣) همانا ديده و شنيده‌ايم كه هر كس با سلطانى از سلاطين دنيا اتصال و