برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٠١ - ترجمه كتاب

حيران شده، و از اين همه الطاف و افضال استغراب نموده و بشكفت آمد.

فصل (١٨) پس اجزاء و اعضاء آدم عليه افضل السلام از اين خاك پست جمع شده و گرد آمده، و لسان حال جود و انعام چنين گفت: اين بنده از خاكى خلق شده است كه عقل و فهم از آن دورى نمايد، كه اگر اندكى از اكرام الهى شامل حال وى نگردد، همت وى از قوت و قدرت درك مقام سعادت و عبادت بضعف و سستى گرايد، و در همان مقام خاكى كه خالى از مقام رياست و سيادت است باقى بماند.

پس لسان حال كرم كه از وصف آن زبان و بيان گوينده‌گان عاجز است، بملائكه بزرگوار اهل عبادت، وحى فرمود كه: فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ‌[١] پس بمجرد دميدن روح در او همه بسجده درآمدند، و چون جود ديد كه آدم ٧ بسجده ملائكه كه قبل از وى سالها عبادت و سجده حق نموده، و هنوز از آدم عبادتى براى مولاى ايشان واقع نشده اكرام و اعزاز شد، بلسان حال آن حضرت را تهنيت گفته، و شكر خداى متعال را بجاى آورد، كه او و ايشان را باين نعمت متنعم فرموده است، و شكر موفقيت ملائكه را بر اين عمل صالح نيز بجاى آورد، و دواعى رياست حضرت آدم قوت گرفته، و قدم نبوتش ثابت و برقرار گشته، و اقلام سياست حضرتش جارى شده، و ذريه و اولاد آن حضرت مسرور و خرسند گشته و جمال آنان منور گرديد.

فصل (١٩) پس از آن علم ذاتى، بجود كه در باره اصحاب عقول سعادتمند شفاعت نمود، خطاب كرده و فرمود: چون از ذريه و فرزندان اين مخلوق كه باين تعظيم و تكريم مشرف شده است تكبر و سركشى سرزند كه آنان را بجائى ناپسند و مذموم كشاند، سزاوار چنين است كه آنچه كه آنان را از تكبر و تجبر از عبوديت و بندگى، نگاه دارى و حفظ نمايد

[١] سوره حجر( ١٥) آيه ٢٩ و سوره ص( ٣٨) آيه ٧٢: فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فِيهِ‌ الآية يعنى چون درست كردم او را و دميدم در او از روحم پس بيفتيد براى او سجده‌كنندگان.