برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٠٩ - وصيت امير المؤمنين

نموده و بى‌راهه رود، يا حق را بباطل بياميزد، و امساك نمودن از چنين كار و دورى نمودن از آن بهتر و بعقل نزديك‌تر است.

و اول چيزى كه براى تو شروع نمايم، و آخر آن اينست كه: همانا من حمد نمايم خدائى را كه اله اولين و آخرين و پروردگار اهل آسمانها و زمينها است، بآنچه او اهل و مستحق آنست، و چنان كه واجب‌[١] و سزاوار او است، و از حضرتش مسألت مينمايم كه بر محمد و آل محمد صلى اللَّه عليهم و بر انبياء : درود فرستد بدرود جميع كسانى كه از خلق او بر او درود فرستادند، و اينكه نعمت خود را بر ما تمام نمايد بآنچه ما را موفق نموده است كه از حضرتش بخواهيم، كه ما را اجابت نمايد و دعاى ما را قبول فرمايد؛ زيرا كه بنعمت او صالحات تمام گردد (اعمال صالحه پذيرفته شود).

اى فرزندم، همانا خبر دهم ترا از دنيا و حال آن، و از انتقال دنيا، و زوال دنيا و اهل آن، و خبر دهم ترا از آخرت و آنچه خداوند براى اهل آن مهيا فرموده است، و براى تو مثلها زنم تا در آنها فكر نموده و از آنها عبرت بگيرى، و آنها را براى خود نمونه قرار دهى و كارها را بآنها بسنجى.

جز اين نيست كه مثل آنان كه دنيا را شناخته و با چشم بصيرت بآن نگريسته‌اند مثل گروه مسافرانى هستند كه در جايگاه بى‌آب و علفى گرفتار شده‌اند، پس بقصد رسيدن بمنزلگاه پر نعمتى از آنجا حركت نمايند، و زحمت و مشقت مسافرت و پيمودن راه دور و دراز را بر خود هموار نمايند، و بمفارقت دوستان تن در دهند، و بمشقتهاى سفر از خشونت طعام و بى‌خوابى و غيره بسازند؛ كه بمنزلگاه وسيع پر نعمت خود برسند، و بمحل امن و راحت و قرارگاه خود منتقل گردند، در اين حال از اين مسافرت الم و مشقتى نيابند، و آنچه را كه مصرف نموده‌اند خسارت و زيان نشمارند، و چيزى براى آنان بهتر از آنچه آنان را

[١] در نسخه بجاى

ُ( كما يجب)

كه ترجمه شد

ُ( كما يحب)

است يعنى چنان كه دوست بدارد.