برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ١٣٣ - فصل صد و هفدهم

بوعده‌هاى آنان نمائى بيش از اعتماد و وثوقى كه بوعده‌هاى سيد و مولاى خودنمائى، و حال اينكه ميدانى كه شايد قبل از وفاى بوعده مرگ آنان برسد، يا اينكه خلف وعده نموده و بعهد خود وفا ننمايند، و در صورتى كه بوعده وفا نمايند ممكن است كه از آن بهره‌مند نشوى و مانعى پديد آيد كه ترا از انتفاع و استفاده از آن باز دارد، پس چگونه انسان عاقل دانشمند راضى شود كه بوعده مملوكى كه بجنايت و خيانت و خلف وعده عادت نموده اعتماد نمايد و آن را بر وعده قادر كريم بالذاتى كه ميان او جل جلاله و تمام مقدورات او حايل و مانعى نيست ترجيح دهد.

و از جمله امراض ناشى از معاشرت با مردم اينست كه چه بسا وعيد و تهديدهاى ايشان بر وعيد و تهديدهاى خداوند در نظر تو ترجيح خواهد داشت، كه در آن خطريست بزرگ، و استخفاف بتهديدهاى هولناك خداوند خواهد بود.

و از آن جمله اينست كه بآنان بيش از مولا و مالك دنيا و آخرت خود انس پيدا خواهى كرد، در حالتى كه سبب انس بآنان همانا وجود و حيات و عافيت بنده است كه تماما از رحمتها و نعمتهاى مولاى تو است، پس چگونه جايز است مقدم داشتن انس بغير او را بر انس باو جل جلاله؟ و حال اينكه سيد و مولا و پروردگار او بر او مطلع و آگاه است.

و از آن جمله اينست كه انسان گاهى بسبب معاشرت مبتلا بحب مدح، و كراهت ذم آنان مى‌شود، و بدين سبب از حب و بغض مولا نسبت بخود، و از حب بمولاى خود و از خوف ذم او جل جلاله اگر عصيان ورزد بازماند.

و از آن جمله اينست كه خداوند عز و جل، و رسول او ٦، و نواب طاهرين او : از او خواسته‌اند كه با كسانى كه معاشرت مينمايد بعدالت و انصاف رفتار نمايد، و اينكه تقرب جستن بايشان و اقبال بآنان در گفتار و كردار، و احسان كردن بايشان براى تقرب بخدا و رسول و خاصان درگاه او باشد، و بقدر و اندازه رغبت ايشان بطاعت خداوند جل جلاله بوده باشد (و اين كاريست بسى مشكل كه از عهده هر كس برنيايد).