برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٤٣

٢٤٩/ ١٥٢/ در سرزنش نمودن آنحضرت اصحاب خود را از كوتاهى كردن در امر جهاد.

٢٥٠/ ١٥٢/ تاسف آنحضرت از اينكه در اثر كوتاهى مردم بنى اميه بر مردم مسلط شوند و بر آنان رحم نكنند.

٢٥٢/ ١٥٣/ نامه آنحضرت ببزرگان اصحاب خود درباره امامان از فرزندان خود و كلماتى از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و اله و سلّم.

٢٥٥/ ١٥٣/ در سئوال قبر و اينكه اول چيزيكه از آن سئوال ميشود از پروردگار و پيغمبر و امام است.

٢٥٦/ ١٥٣/ در اينكه اوصياء امر ولايت را از انبياء بارث ميبرند، تا زمان رسول اكرم بعلى ٧ واگذار نمود و آنحضرت بفرزندان خود.

٢٥٧/ ١٥٣/ در اوصاف اسلام و قرآن و اهل بيت.

٢٥٩/ ١٥٤/ در اينكه از اين كتاب در قيامت سئوال ميشود.

٢٦٠/ ١٥٥/ در اينكه در وقت نوشتن اين كتاب سن سيد قدس سره مقارن با سن حضرت امير المؤمنين بوده در وقت نوشتن وصيت بفرزند خود.

٢٦٠/ ١٥٦/ دفع اشكال از كلام امير المؤمنين، و ذكر چند احتمال در معنى كلام آنحضرت.

٢٦٤// حديث شريف خصال، و سئوال رأس اليهود و جواب آنحضرت راجع بامتحان اوصياء در هفت موطن در حال حيات و هفت موطن بعد از وفات انبياء.

٢٦٤// شرح‌حال شيخ صدوق قدس سره (پاورقى)

٢٦٦// در اسلام آنحضرت قبل از ديگران و اينكه سه سال تمام نمازگذارى غير از آنحضرت و خديجه نبوده است.

٢٦٧// در خوابيدن آنحضرت بجاى رسول اكرم در شب هجرت.