برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٣٩

دادن باينكه تا حال ميان عقل و نفس خود قضاوت نكرده‌ام.

١٤١/ ١٢٣/ در ازدواج (مؤلف) و سبب شدن آن از مهاجرت از حله، و ازدواج با دختر ناصر وزير و سبب شدن آن اقامت در بغداد را.

١٤٢/ ١٢٤/ در تقاضاى مستنصر خليفه از (مؤلف) كه متصدى امر فتوى شود و جواب او.

١٤٣/ ١٢٥/ در تقاضاى خليفه كه متصدى امر نقابت گردد و جواب او.

١٤٤/ ١٢٦/ در تقاضاى وزير از او كه نديم ايشان گردد و جواب او.

١٤٤/ ١٢٧/ در تقاضاى وزير از او كه برسالت نزد سلطان تاتار رود و جواب او.

١٤٥/ ١٢٨/ در تقاضاى خليفه از او كه قبول وزارت نمايد و جواب او.

١٤٧/ ١٢٩/ در اينكه تقرب بسلاطين و ورود در كارهاى دولتى شرافت‌آور نيست، بلكه موجب غضب خدا و رسول است.

١٤٨/ ١٣٠/ در اينكه مرض جنون و برص و جذام از خدمت سلاطين و مقام و منصب بهتر است.

١٤٩/ ١٣١/ در ترك معاشرت مردم و مجاورت نجف اشرف و كربلا و نوشتن اين رساله را در آنجا.

١٥٠/ ١٣٢/ در اينكه اصل و اساس همه كارها بياد خدا بودن است.

١٥١/ ١٣٣/ در اينكه اعضاء و جوارح امانتهاى الهى هستند كه بايد در رضاى او صرف شود و الا موجب خسران است.

١٥٢/ ١٣٤/ در اينكه در مسافرت بايد خدا را درنظر گرفت تا سفر الى اللّه بوده باشد و درك آن برعهده حضرتش باشد.

١٥٣/ ١٣٥/ در اينكه بايد در وقت خوابيدن بياد خدا بود و قبل از خواب توبه كرد.

١٥٤/ ١٣٦/ در اينكه آنچه انسان دارد از خدا است و لكن او را شرافت داده كه حضرتش را امين خود قرار دهد.

١٥٤/ ١٣٧/ در اينكه اهل بيت : طلا و نقره باقى نگذاشتند و فقط بقدر