برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٤٢
رسول بايشان.
٢٣١// شرححال خوله مادر محمد بن حنفيه، و اينكه از كدام اسيران بوده، و جواب اعتراض مخالفين. و حديث حضرت باقر ٧ و جابر بن عبد اللّه انصارى (پاورقى).
٢٣٢/ ١٥٢/ شكايت آنحضرت از عمر كه حضرتش را در شورى قرار داد.
٢٣٤/ ١٥٢/ در احتجاج بحديث غدير، و اينكه مردم بطمع دنيا با عثمان بيعت كردند.
٢٣٥/ ١٥٢/ اشعارى از جنيان در تأسف بر كردار مردم
٢٣٧/ ١٥٢/ شكايت از قريش و اينكه اگر ميتوانستند قرابت آنحضرترا هم از رسول خدا سلب ميكردند.
٢٣٧/ ١٥٢/ در اينكه اگر حمزه و جعفر بودند آنحضرت مجبور به بيعت نميشد.
٢٣٨/ ١٥٢/ در امر عثمان و كشته شدن او.
٢٣٩/ ١٥٢/ در بيعت كردن مردم با آنحضرت و آزاد گذاشتن آنحضرت آنانرا.
٢٣٩/ ١٥٢/ در اينكه اول كسيكه بيعت كرد طلحه و زبير بودند، و بيعت را شكسته و بعايشه پيوستند.
٢٣٩/ ١٥٢/ در اينكه زنان ناقص الايمان و ناقص العقل و ناقص الحظاند.
٢٤١/ ١٥٢/ در ورود طلحه و زبير ببصره، و مثله نمودن عثمان بن حنيف را.
٢٤٢/ ١٥٢/ در خطبه خواندن طلحه و كلمات حضرت امير المؤمنين
٢٤٤/ ١٥٢/ در اينكه عايشه از كار خود در شك بود.
٢٤٥/ ١٥٢/ در تكرار مراسلات فيمابين آنحضرت و معاويه.
٢٤٦/ ١٥٣/ در جنگ صفين و رفع قرآنها و نصب حكمين.
٢٤٦/ ١٥٣/ در امر خوارج.
٢٤٧/ ١٥٢/ در وادار نمودن آنحضرت مردم را بجنگ با معاويه و مخالفت مردم.
٢٤٨/ ١٥٢/ در مذمت نمودن آنحضرت عمروعاص را.