شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٥٥٩ - انديشيدن يكى از صحابه به انكار كه رسول چرا ستارى نمىكند

انديشيدن يكى از صحابه به انكار كه رسول چرا ستّارى نمى‌كند

ب ٢٨٨٠- ٢٨٧٤ ستّارى: پرده پوشى، در اينجا به معنى دروغ منافقان را به رخ آنان نكشيدن است. ستّارى از صفتهاى خداوند است و در حديث است «انَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ حَليمٌ حَيِىٌّ سَتِيرٌ يُحِبُّ الحَياءَ و السَّترَ.» (سنن نسائى، ج ١، ص ٢٠٠) «وَ لكِنَّ اللَّهَ سَتّارٌ يُحِبُّ السَّترَ.» (تفسير عياشى، ج ١، ص ٢٤٣) «وَ لكِنَّ اللَّهَ سَتِيرٌ يُحِّب السَتر.» (بحار الانوار، ج ٧٧، ص ٢٢٠) نُكول: پاسخ ندادن، نپذيرفتن.

شيب: موى سپيد.

روى زرد: شرمنده.

عاق: در لغت به معنى نافرمان پدر و مادر است و در اينجا به معنى مطلق مُنكِر و نافرمان است.

عَلّام: بسيار دانا. علّامِ سر: داناى راز و پنهانى.

دل به دست نبودن: از خود اختيار نداشتن.