تحف العقول ت کمرهای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٥٤ - سفارش مفضل بن عمر بجماعت شيعه
و بآنها لطف كنيد و از حقى كه خدا بر ايشان در اموال شما نهاده بآنها بدهيد و احسان هم بآنها بكنيد، آل محمد ٦ را وسيله نان خوردن يا مردم لخت كردن نسازيد كه من شنيدم امام صادق ٧ ميفرمود: مردم در باره ما سه دسته شدند: يك دسته ما را دوست دارند و انتظار قائم ما را دارند تا از دنياى ما بهره برند.
عقيده ما را دارند و سخن ما را حفظ كردند و از عمل ما كوتاهى كردند. محققا خدا آنها را بدوزخ برد، يك دسته ما را دوست دارند و كلام ما را بشنوند و مانند ما عمل كنند تا بوسيله ما از مردم بخورند. خدا شكمشان را از آتش پر كند، و گرسنگى و تشنگى را بر آنها مسلط سازد، و يك دسته ما را دوست دارند و گفته ما را حفظ كنند و امر ما را اطاعت كنند، و در عمل با ما مخالفت نكنند آنان از ما باشند و ما از آنها از مال خود صله بآل محمد ٦ را ترك نكنيد هر كه توانگر است باندازه توانگريش، و هر كه فقير است باندازه فقرش، هر كه خواهد خدا اهم حوائجش را بر آورد بايد با كمال نيازمندى كه بمالش دارد بآل محمد و شيعه آنها كمك مالى كند، چون بشما سخن حقى كنند خشم نكنيد، و چون اهل حق حق را برخ شما كشند آنان را دشمن نداريد، زيرا مؤمن از حقى كه برخ او كشند خشم نكند.
(١) من يك بار بهمراه امام صادق ٧ بودم كه فرمود: اى مفضل يارانت چه اندازهاند؟ گفتم اندك و چون بكوفه برگشتم و رو بشيعه آوردم جامهام بسختى دريدند و پشت سرم بد گفتند و آبرويم را بردند تا آنجا كه برخى پيش رويم گستاخى كرد و بر من هجوم كرد، و برخى ميان كوچههاى كوفه موضع كرد و ميخواست مرا بزند و هر تهمتى بمن زدند تا خبرش بگوش امام صادق ٧ رسيد، و چون سال دوم خدمتش