تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٨٦ - ذكر كردن آن حضرت ايمان و ارواح و اختلاف آنها را

آمرزيده‌اند و از لغزششان گذشت شده سپس فرمود (٢٥٣- البقره) اينانند رسولان خدا كه بر يك ديگرشان برترى داديم خدا با برخى سخن گفت و برخى را بدرجات بلند برآورد، بعيسى بن مريم معجزاتى داديم و او را بروح القدس تأييد كرديم- و سپس در باره همه فرموده (٥٢- المجادلة) و آنان را بروح خود تأييد كرد. ميفرمايد آنان را بدان گرامى داشت و بر ديگران برترى داد آنانند كه آمرزيده‌اند.

(١) سپس أصحاب ميمنه را ياد كرد كه خود مؤمنان درستند و در آنان چهار روح نهاد: روح ايمان، و روح قوت، و روح شهوت، و روح بدن و بنده مؤمن اين چهار روح را كاملا دارد تا بحالاتى دچار شود، گفت اين حالات چيستند؟ و روح بدن و بنده مؤمن اين چهار روح را كاملا دارد تا بحالاتى دچار شود، گفت اين حالات چيستند؟ على ٧ فرمود: اما نخست آنها همانست كه خدا فرموده (٥- الحج) و از شمايند كه بپست‌ترين دوران عمر رسند تا پس از دانائى چيزى ندانند، كه همه ارواح او كاسته شود و آن اينست كه ايمانش برود زيرا خدا با او چنين كرده و عمر پستش باز گردانده او است كه وقت نماز را نفهمد و نماز شب را نتواند و تاب روزه ندارد اين كاهشى است در روح ايمان و بدان زيانى ندارد ان شاء اللَّه و روح شهوت پير فرتوت هم كاهش يابد و اگر زيباترين دختران آدم بر او گذرد دل بدان نبندد و روح بدن در او بماند و با آن بجنبد و راه رود تا مرگش برسد و اين هم بحال خوشى است خدا است كه با او چنين كرده و گاهى بر او حالاتى دست دهد در نيرومندى و جوانى كه قصد گناه كند و روح قوت او را تشجيع كند و روح شهوت براى او آرايش دهد و روح بدن او را بكشاند تا در گناه اندازد و چون اندر گناه شود از ايمان جدا شود و ايمان از او جدا شود و هرگز برنگردد تا توبه كند و اگر توبه كند و اهل ولايت ائمه باشد خدا توبه‌اش را بپذيرد و اگر بگناه بازگردد و او تارك ولايت باشد خدايش بدوزخ در آورد.