تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٦٩ - سفارش مختصر آن حضرت بكميل بن زياد

از كردار تو است.

(١) اى كميل تو بى‌نعمت و عافيت از خدا نيستى و نبايد در هيچ حال از حمد و تمجيد و تسبيح و تقديس و ذكرش بر كنار باشى.

اى كميل از آنها مباش كه خدا فرموده (١٩- الحشر) خدا را فراموش كردند و خدا هم از خودشان فراموششان كرد و آنان را بفسق وابست و آنان فاسقند.

اى كميل مقام اين نيست كه نماز بخوانى و روزه بدارى و صدقه بدهى. مقام اينست كه نماز با دلى پاك و عمل خدا پسند و خشوع درستى باشد، و بنگر در چه نماز ميخوانى و بر چه نماز ميخوانى؟

و اگر از راه حلال نباشد قبول نيست.

اى كميل از زبان آنچه در دل است ميتراود و در دل را خوراك درست ميكند ببين دل و تنت از چه ميخورند كه اگر حلال نباشد خدا تسبيح و شكر ترا نپذيرد.

اى كميل بفهم و بدان كه رخصتى در نپرداختن امانت هيچ كس نيست هر كه از ما رخصتى در اين باره روايت كند بيهوده گفته و گناه كرده و سزايش دوزخ است كه دروغ گفته سوگند ميخورم كه رسول خدا ساعتى پيش از مرگش سه بار بمن فرمود: اى ابا الحسن امانت را به نيكوكار و تبه كار رد كن بيش باشد يا كم تا نخ و سوزن.