تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٨٦ - سفارش آن حضرت

تو دارد كه تو بر او دارى كه بى‌عاقبت‌انديشى خود را وارد كارها كند در معرض گرفتاريها است، تدبير پيش از عمل تو را از پشيمانى آسوده كند، هر كه دليل آراء را در نظر آورد مواقع خطاء را بفهمد، صبر سپريست از نيازمندى، بخل روپوش زبونيست، حرص نشانه نياز است، خويش مهربان ندار بهتر است از ثروتمند جفاكار، هر چيزى را قوتى است و آدميزاده قوت مرگ است.

(١) پسر جانم هيچ گنهكارى را نوميد مكن چه بسيار دلداده گناه كه عاقبت بخير شده و چه بسيار خوش كردارى كه در پايان عمر تباه شده و بدوزخ رفته نعوذ باللَّه.

پسر جانم بسيار نافرمانى كه نجات يافته و بسيار با كردارى كه سقوط كرده، هر كه دنبال راستى باشد سبكبار است، مخالفت با نفس رشد او است هر ساعتى كه بگذرد عمر را كم كند، واى بر حال ستمكاران از احكم الحاكمين و داناى درون نهان‌كننده‌ها.

پسر جانم چه بد نوشته‌ايست براى معاد تجاوز بر عباد، در هر نوشيدنى گلوگيرى امكان دارد و در هر لقمه بگلو ماندن، هرگز بنعمتى نرسى جز با جدائى از نعمت ديگر، چه اندازه آسايش برنج نزديك است و تنگدستى بنعمت و مرگ بزندگى و بيمارى بتندرستى، خوشا بر كسى كه خاص خدا كند كردار و دانش و دوستى و دشمنى و گرفتن و نگرفتن و نهادن و گفتن و خموشى و كردار و گفتار خود را و به‌به از دانائى كه عمل كند و بكوشد و از شبيخون مرگ بهراسد و آماده باشد و مهيا گردد، اگرش پرسند اندرز دهد و اگرش وانهند خموش باشد، سخنش درست باشد و خموشيش از درماندگى در پاسخ نباشد، واى بر آنكه‌