تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٨٢ - نامه اى كه آن حضرت

راه سفر جوئى و از همسايه پيش از خانه (١) از دنيا در حال كوچ باش، هر كه بر تو بنازد تحمل كن و عذر هر كه از تو عذر جويد بپذير، و از مردم در گذر، و نابدلخواه كسى را باو مرسان، برادرت را پيروى كن گر چه تو را نافرمانى كند و با او گرمى كن گر چه بتو جفا كند، و خود را ببخشش عادت بده، و بهترين خلق را برايش انتخاب كن زيرا خير بعادتست، و مبادا سخن پليد (يا بيهوده) بگوئى يا سخن خنده دارى و گر چه از ديگرى حكايت كنى، از طرف خود انصاف بده بيش از آنكه حق را از تو بگيرند، مبادا با زنها مشورت كنى كه سست رأى و سست تصميم هستند، و آنها را در پرده‌دار كه دور از اغيار باشند زيرا هر چه بيشتر در پرده باشند براى تو و براى آنها بهتر است، و بيرون رفتن آنها بدتر از اين نيست كه اشخاص غير مطمئن وارد بر آنها بكنى و اگر بتوانى كه جز تو را نشناسند بكار بند و آن قدر بزن اختيارات مده كه از كار خود تجاوز كند و بكار ديگران پردازد زيرا براى حال او خوبتر و براى خاطر او آسايش بخش‌تر و براى زيبائيش دوام آورتر است زيرا زن گل خانه است و پهلوان نيست، و مبادا بشرافتش تجاوز كنى و او را خوار شمارى و او را بطمع مينداز كه واسطه ديگران شود و بمنظور او با تو خشمگين گردد، خلوت با زنان را طولانى مكن تا بر تو تسلط يابند و يا از تو دلتنگ شوند، و در برابر آنان خوددارى كن، و آنها بفهمند كه تو نيرومندى آن بهتر است از اينكه كشف كنند سستى و بيحالى تو را، مبادا نابجا غيورى و بد بينى كنى زيرا باين وسيله آنهاشان كه درستند بيمارى و نادرستى كشيده شوند ولى كار آنها را محكم كن و اگر گناهى ديدى بزودى بر خرد و درشت انكار كن و مبادا كه كيفر كنى و گناه را بزرگتر سازى و عذر خواهى را بيمقدار كنى، مملوكان را خوب پرورش كن و كمتر بر آنها خشم كن و گناه نكرده پر بر آنها