تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٢٢ - مناجات خدا عز و جل با موسى بن عمران

كه من قانون را فرو فرستادم تا حكم روشن و برهان تابان باشد و نورى كه بدان چه در اولين بوده و بهر آنچه در آخرين خواهد بود گويا است.

(١) اى موسى بتو سفارش كنم مهر ورز و مهربان در باره زاده بتول عيسى بن مريم كه داراى الاغ و كلاه بلند و زيت و زيتون و محرابست و پس از وى بصاحب آن شتر سرخ مو كه طيب و طاهر و مطهر است نمونه او در كتاب تو اينست كه او با ايمانست و بر همه كتب تسلط يابد و اينكه راكع و ساجد و راغب و راهب است رفيقانش مستمندانند و ديگر قوم انصار او شوند و در زمان او سختى و زمين لرزه‌ها و كشتار باشد نامش احمد است و محمد امين از بقاياى پيمبران نخست است بهمه كتب تصديق دارد و همه رسولان را باور كند امتش مرحومه و با بركتند و ساعتهاى معينى دارند كه براى نمازها اذان گويند او را تصديق كن كه برادر تو است.

اى موسى راستش او امين من است و بنده راستگوى مباركى است بهر چه دست گذارد بدان بركت ميدهيم همچنين است در علم من و همچنينش آفريدم بدو هنگامه را برگشايم و بامتش كليدهاى دنيا را بپايان رسانم، بستمكاران بنى اسرائيل بفرما نامش را محو نكنند و ترك يارى او ننمايند و راستى كه ترك‌كننده‌اند، دوستيش نزد من حسنه ايست و من با اويم و من از حزب اويم و او از حزب منست و حزب من همان پيروزانند.

اى موسى تو بنده منى و من معبود توام حقير فقير را خوار مشمار و رشگ بتوانگر مبر، در نزد يادآورى خاشع باش و هنگام بردن نامم برحمتم چشم دار، لذت تورات را با آواز خاشع حزين بمن بشنوان، هنگام يادم آسوده دل باش، و مرا بپرست و بمن شرك مياور، راستى كه من سيدى بزرگم،