تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٢٠ - كلمات قصارى هم در اين معانى از آن حضرت رسيده

(١) ٢٣- هر كه بيش از حد شرعى در وضوء آب بريزد و بشويد چون بى‌وضوء است.

(٢) ٢٤- هيچ عزيزى حق را واننهد جز اينكه خوار شود، و هيچ خوارى بحق نرود جز اينكه عزيز شود.

(٣) ٢٥- دوست نادان مايه رنج است.

(٤) ٢٦- بالاى دو خصلت چيزى نيست: ايمان بخدا و سود رساندن ببرادران.

(٥) ٢٧- فرزند خردسالى كه بپدر دليرى كند چون كبير شد عاق و ناسپاس او گردد.

(٦) ٢٨- شادمانى كردن در بر غمنده بى‌ادبيست.

(٧) ٢٩- بهتر از زندگى آن چيز است كه چون از دستش بدهى از زندگى بدت آيد، و بدتر از مرگ آن چيزى است كه چون بر سرت آيد مرگ را دوست بدارى.

(٨) ٣٠- پرورش دادن نادان و ترك دادن معتاد از عاداتش معجزه آميز است.

(٩) ٣١- تواضع نعمتى است كه بر آن حسد نبرند.

(١٠) ٣٢- مرد را بوضعى گرامى ندار كه بر او سخت گذرد.

(١١) ٣٣- هر كه نهانى برادر خود را پند دهد او را آراسته و زيور بسته، و هر كه در برابر ديگرانش پند دهد زشتش كرده.

(١٢) ٣٤- هيچ بلائى نيست مگر اينكه در پيرامونش از طرف خدا نعمتى است.

(١٣) ٣٥- چه زشت است بمؤمن دلبستگى بچيزى كه او را خوار ميكند.