تحف العقول ت کمرهای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٩٤ - نامه آن حضرت
|
آن امامى تو كه از طاعتش اميد رود |
از خدا مغفرت ما همه در روز نجات |
|
|
شبهه دينى ما را تو نمودى روشن |
مزديابى ز خدا از طرف ما روضات |
|
|
نيست در كار بد هرزه ره معذرتى |
كه شدى مرتكبش از ره عصيان و ستم |
|
پس راستى امير المؤمنين موافق قرآن رهنمائى كرده، و جبر و تفويض هر دو را كه اعتقاد بدانها باطل و كفر است و تكذيب قرآنست نفى كرده، و بخدا پناه بريم از گمراهى و كفر، و معتقد نيستيم نه بجبر و نه بتفويض بلكه بمنزله بين المنزلتين و آن عبارت است از امتحان و اختبار بوسيله توانشى كه خداوند بماها داده، و بدان ما را بعبادت گماشته چنانچه قرآن بر آن گواه است و امامان ابرار از آل رسول ٦ بدان معتقدند.
(١) و نمونه امتحان بوسيله توانش نمونه مرديست كه بندهاى دارد، و مال بسيارى دارد و خواسته كه با دانستن سرانجام كار بندهاش او را بيازمايد، و آنچه را خواسته از دارائى خود ببندهاش داده، و كارهائى هم باو پيشنهاد كرده و فهمانيده و باو فرموده آنچه را بوى داده در آنها صرف كند، و كارهائى هم كه دوست ندارد بوى غدقن كرده و باو پيشگو كرده كه از آنها دورى كند و از آنچهاش داده در آن صرف نكند، و آن دارائى در هر دو سو بكار ميرود، و يكى از آن دو مال را در پيروى فرمان آقا و پسند او صرف كرده، ديگرى در پيروى از نهى و خشم او، آقايش در خانه آزمايش مسكن داده، و باو اعلام