تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٩٠ - نامه آن حضرت

و اثبات عجز منافات با قدرت و معبوديت خدا دارد و موجب ابطال امر و نهى و ثواب و عقاب الهى و و مخالفت با قرآنست كه ميفرمايد: (٩- الزمر) كفر را براى بنده‌هايش نميپسندد و اگر شكرش كنيد از شما راضى مى‌شود- و گفته خدا عز و جل (٩٧- آل عمران) از خدا باندازه‌اى كه شايد، پرهيز داشته باشيد و نبايد بميريد مگر اينكه شما مسلمان باشيد- و فرموده او (٥٦- الذاريات) نيافريدم جن و انس را مگر براى اينكه مرا بپرستند من نخواستم بمن روزى دهند و نخواستم بمن بخورانند- و فرموده او (٤٠- النساء) خدا را بپرستيد و چيزى با او شريك ندانيد- و (در آيه ٢٠ سوره انفال) قريب باين مضمون فرمايد كه: خدا را اطاعت كنيد و رسول خدا ٦ را اطاعت كنيد و از او رونگردانيد با اينكه ميشنويد.

(١) هر كه پندارد خدا تعالى كار امر و نهيش را ببنده‌هايش وانهاده است عجز او را ثابت كرده و بر او لازم داشته هر كارى بكنند از خوب و بد بپذيرد و امر و نهى و وعده و تهديد او را باطل كرده بخاطر اينكه گفته خدا همه را باو وانهاده. زيرا كسى كه كارش بخودش واگذار شده موافق خواست خود كار ميكند.

و اگر كفر خواست يا ايمان جلوگيرى ندارد و ممنوع نيست هر كه معتقد است بتفويض باين معنى محققا ابطال كرده آنچه را بر شمرديم از وعد و وعيد و امر و نهى خدا، و مورد اين آيه است (٧٩- البقرة) آيا ببرخى از كتاب ايمان داريد و ببرخى كافريد سزاى كسى كه از شماها چنين ميكند نيست مگر رسوائى در زندگى دنيا و روز قيامت بسخت‌ترين عذاب برگردد، و خدا غافل نيست از آنچه كه شماها ميكنيد، خدا بسيار برتر است از آنچه معتقدان بتفويض ميگويند.

ولى ما ميگوئيم: خدا جل و عز خلق را بنيروى خود آفريده و توانائى پرستش خود را بدانها داده.