تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٧٦ - پاسخ آن حضرت در باره محرمى كه شكارى كشته

حل بكشد بره از شير گرفته‌اى بر او است، و بهاء بر او نيست چون در حرم نبوده است (١) و اگر در حرم باشد بره و بهاى جوجه هر دو بعهده او است، و اگر آن صيد حيوان وحشى باشد، در گورخر وحشى گاوى بايد و اگر شتر مرغ است يك شتر بايد، و اگر نتواند شصت مستمند را اطعام كند، و اگر آن را هم نتواند هجده روز روزه بدارد، و اگر شكار گاو باشد بر او گاويست، و اگر نتواند سى مسكين را طعام بدهد، و اگر آن را هم نتواند نه روز روزه بگيرد، و اگر آهو باشد يك گوسفند بر او است، و اگر نتواند ده مسكين را طعام دهد، و اگر نتواند سه روز روزه بدارد، و اگر در حرم شكارش كرده كفاره دو چندانست و بايد آن را بكعبه رساند و قربانى كند حق واجب است كه اگر در احرام حج باشد كفاره در منى بكشد آنجا كه قربانگاه مردم است، و اگر در عمره باشد در مكه و در پناه كعبه بكشد، و باندازه بهايش هم صدقه بدهد تا دو چندان باشد، و همچنين اگر خرگوشى يا روباهى صيد كند يك گوسفند بر او است، و باندازه بهايش هم بايد صدقه بدهد، و اگر يكى از كبوتران حرم را بكشد يك درهم صدقه دهد، و درهم ديگرى هم دانه بخرد براى كبوتران حرم، و اگر جوجه باشد نيم درهم، و اگر تخم باشد يك چهارم درهم، و هر خلافى كه محرم از راه نادانى و يا خطا مرتكب شود كفاره ندارد جز همان صيد كه كفاره دارد جاهل باشد يا عالم، خطا باشد يا عمد، و هر خلافى بنده كند كفاره‌اش بتمام بر آقاى او است، و هر خلافى كودك نابالغ كند چيزى بر او نيست، و اگر بار دوم صيد او باشد خدا از او انتقام كشد (و كفاره ندارد) اگر محرم شكار را نشان بدهد بديگرى و او آن را بكشد كفاره بر او است، و آنكه اصرار دارد و توبه نكرده پس‌