تحف العقول ت کمرهای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٤١ - پاسخ آن حضرت
و دارا، و از حبوبات ديگر يك مشت، دو مشت زكاة بدهند زيرا خدا كسى را جز باندازه توانائى تكليف نكند و ببنده خود فوق توانائى تكليف نكند. يك وسق شصت صاع است، و يك صاع شش رطل و آنهم چهار مد است، و هر مدى دو رطل و ربع است برطل عراقى. امام صادق ٧ فرمود: صاع نه رطل عراقى و شش رطل مدنى است (مجموع ٥ وسق ٢٨٥ من تبريز مىشود).
(١) زكاة فطره براى هر سرى از صغير و كبير واجب است آزاد باشد يا بنده، و مقدارش نيم صاع گندم است يا يك صاع از خرما و يا كشمش، و روا نيست كه بغير شيعه امامى داده شود چون واجب است.
اكثر حيض ده روز است و كمترش سه روز، مستحاضه [پارچه بر خود گيرد و] غسل كند و نماز بخواند، حائض نماز را ترك كند و قضا هم ندارد، و روزه را ترك كند و قضا كند.
ماه رمضان را با رؤيت هلال آن روزه بايد گرفت، و با رؤيت هلال شوال بايد افطار كرد، و نماز تراويح بجماعت روا نيست، و سه روز روزه در هر ماه سنت است، از هر ده روز يك روز پنجشنبه از دهه اول و چهارشنبه از دهه وسط و پنج شنبه از دهه آخر، روزه ماه شعبان خوبست و سنت است و رسول خدا ٦ فرمود: شعبان ماه منست و ماه رمضان ماه خدا است، و اگر قضاى ماه رمضان را متفرقه بگيرى درست است.
حج خانه خدا واجب است بر كسى كه راهى بدان دارد و مستطيع است، و راه داشتن توشه و مركب است، و روا نيست حج جز بوضع حج تمتع، و حج افراد و قرآن كه عامه ميكنند جائز نيست، احرام پيش از ميقات جائز نيست خدا فرمايد: (١٩٤- البقرة) حج و عمره را براى خدا كامل كنيد، براى قربانى