تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٢ - آنچه در مختصر اين معانى از آن حضرت روايت شده است

(١) ٥٦- فرمود: هر كه بناحق بمرزى هم رسد از تجاوزكننده‌ها است (يعنى حق مخصوص او دون مرز است و مرز ميان او و هم مرزش مشترك است).

(٢) ٥٧- فرمود: تلاوت قرآن در حال نماز بهتر است از تلاوت قرآن در غير نماز (شيوه مسلمانان اول بوده كه در حال نماز نافله تمرين درس و حفظ قرآن ميكردند و حكمت نافله همين بوده و بهمين جهت هم بايد فرادى خوانده شود تا حواس جمع باشد) ذكر خدا از صدقه بهتر است و صدقه از روزه بهتر است و روزه كار خوبى است سپس فرمود گفتارى نباشد جز با كردار و گفتار و كردارى نباشند جز باپندار و گفتار و كردار و پندارى نباشند جز با درست بودن روش (مقرر دينى).

(٣) ٥٨- فرمود: آرامش از خدا است و شتابزدگى از شيطانست.

(٤) ٥٩- فرمود: راستى هر كه دانش آموزد تا با نابخردان در افتد و يا بدانشمندان ببالد و يا مردم را بخود متوجه سازد تا او را بزرگ شمارند جايگاهش در دوزخ باد زيرا سرورى نشايد جز براى خدا و اهلش و هر كه خود را در وضعى نهد كه جز وضعى باشد كه خدايش مقرر داشته خداوندش دشمن بدارد و هر كه مردم را بخود بخواند و گويد من سرور شمايم و چنان نباشد خدا باو نظر نكند تا از آنچه گفته برگردد و بدرگاه خدا توبه كند از آنچه ادعا كرده است.

(٥) ٦٠- فرمود: عيسى بن مريم بحواريين خود فرمود: خود را دوست خدا كنيد و باو نزديك شويد.

گفتند: يا روح اللَّه بچه وسيله خود را دوست خدا كنيم، و باو نزديك شويم؟ فرمود: بوسيله دشمن داشتن مردم نافرمان و گنه‌كار، و خشنودى خدا با خشم آنان بجوئيد گفتند: يا روح اللَّه در اين صورت با چه كسى همنشين باشيم؟ فرمود با آنكه ديدنش شما را بياد خدا اندازد و گفته‌اش بكردار شما بيفزايد و كردارش‌