تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤١٧ - سفارش آن حضرت بهشام در وصف عقل

در آميختى اگر توانى با هر كه آميزى بالادست او باشى در احسان و خدمت همان كن.

(١) اى هشام نرمش را باش كه نرمش ميمونست، و كج خلقى شوم است، راستى نرمش و نيكوكارى و خوشخوئى خانه‌ها را آباد و روزى را بيفزايند.

اى هشام گفته خدا است (٦٠- الرحمن) آيا سزاى احسان جز احسانست؟ اين در مؤمن و كافر و نيك و بد همه جاريست. هر كه را احسانى كردند پاداشى بايدش. پاداش اين نيست كه همان كنى كه او كرده مگر كه فضلت را بنمائى، و اگر همان كنى كه او كرده او را فضيلت آغاز كردن احسان بجا است.

اى هشام راستى مثل دنيا مثل مار است نيش نرم و درونش زهر كشنده است، مردان خردمندش برحذرند، و كودكانش بدست گيرند.

اى هشام بر طاعت خدا صبر كن، از معاصى خدا صبر كن، دنيا همان ساعتى است آنچه رفته نه شادى دارد و نه غم، آنچه نيامده ندانى كه چيست؟ بهمان ساعتى كه در آنى صبر كن همچنان باشد كه تو رشك برده شده‌اى.

اى هشام دنيا چون آب دريا است هر چه تشنه كامش بيشتر نوشد بيشتر تشنه شود تا او را بكشد.

اى هشام از تكبر بپرهيز كه هر كس را در دل بوزن دانه‌اى تكبر باشد ببهشت نرود. كبر شايان خدا است و هر كس با وى در آن ستيزد برو در دوزخش سرنگون سازد.

اى هشام از ما نيست كسى كه هر روز حساب خود را نكشد، و اگر خوش كرده بر آن افزايد، و