تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٧٣ - از سخنان حكيمانه آن حضرت

گرامى نگردد، و هر كه گرامى نگردد خرد شود، و هر كه خرد شود سزاوارتر بسرزنش بود، و هر كه چنين باشد سزاوارتر است كه پشيمان شود، اگر توانى شناخته نشوى همان كن و بر تو زيانى ندارد كه مردمت نستايند، و بر تو زيانى ندارد كه نزد مردم نكوهيده باشى گاهى كك نزد خدا ستوده باشى.

(١) راستى امير المؤمنين ٧ بارها ميفرمود: زندگانى خيرى ندارد مگر براى يكى از دو كس كسى كه هر روز احسانى بيفزايد و كسى كه با توبه براى مردنش تداركى بگيرد، اگر توانى از خانه‌ات برون نيائى همان كن زيرا در برون رفتن بر تو لازمست كه غيبت نكنى، دروغ نگوئى، حسد نبرى، خودنما نباشى، ظاهرسازى نكنى، و سازش با بدكاران نكنى، خانه مسلمان معبد او است كه در آن خودش و چشمش و زبانش و فرجش را زندانى ميكند، هر كه نعمت خدا را از دل شناخت مستوجب فزونى از طرف خداوند گردد پيش از آنكه شكرش را بر زبان آرد.

سپس فرمود ٧: چه بسيار فريب خورد بنعمتى كه خدايش داده است، و چه بسيار غافلگير شده بپرده‌پوشى خدا از بديهايش چه بسيار كسى كه از ستايش مردم در باره او گول خورده، راستى من اميدوار بنجات هر آن كسم از اين امت كه حق ما را شناخته مگر يكى از سه كس، يار سلطان جائر، و صاحب هواى نفس، و فاسق علنى، دوستى از ترس برتر است، بخدا سوگند كسى كه دنيا دوست است و بدنبال غير ما ميرود خدا را دوست ندارد، و هر كه حق ما را شناخت و ما را دوست داشت محققا خدا را دوست داشته.

دنبال باش و سرور و رئيس مباش، رسول خدا ٦ فرموده است: هر كه بترسد زبانش دربند است.