تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٥٩ - نامه آن حضرت در باره غنائم و وجوب خمس

سهمى هم براى ابن سبيل از مسلمانان كه در جز تجارت سفر كرده‌اند، اين روز بدر بود و اين هم مصرف غنائمى كه با شمشير گرفته شد.

(١) و اما آنچه بى‌يورش اسب سواران و شترسواران بدست آيد قصه‌اش اينست كه مهاجران هنگامى كه بمدينه آمدند انصار نيمى از خانه‌ها و نيمى از اموال خود را بآنها دادند. در اين روزها مهاجران در حدود صد تن بودند، و چون خدا بر دو طائفه بنى قريظه و بنى نضير پيروز شد و اموالشان را بدست آورد پيغمبر ٦ بانصار فرمود: اگر ميخواهيد مهاجران را از خانه‌ها و اموال خود بدر كنيد، و من اين اموال را بهمانها تقسيم كنم، و اگر ميخواهيد اموال و خانه‌ها كه بدانها داديد بدانها وانهيد و من اين اموال را بهمه شما و آنها تقسيم كنم، انصار گفتند: بلكه همه اين اموال را بآنها تقسيم كن، و خانه‌ها و اموال ما هم از ان آنها باشد، و خدا تبارك و تعالى اين آيه را فرستاد (٦- الحشر) آنچه خدا بهره دهد برسولش از آن دشمنها يعنى يهود قريظه پس آنچه را بى‌يورش با اسبان و شتران است چون كه قريظه با آنها در خود مدينه بودند، و نزديكتر از اين بودند كه نيازى باسب سوار و شتر سوار داشته باشند. سپس خدا فرمود: از آن فقراء مهاجرين است كه از خانمان و دارائى خود بيرون شدند و جوياى فضل و رضاى خدايند، و خدا و رسولش را يارى كنند آنانند راستگويان- خدا اين اموال را براى خصوص كسى مقرر داشت كه از قريش بهمراه پيغمبر ٦ مهاجرت كرده بود و راست گفته بود، و مهاجران عرب كه جز قريش بودند از شمار آنها بيرون كرد براى گفته خدا آن كسانى كه از خانه‌ها و دارائيشان بدر شدند زيرا قريش مكه خانه‌ها و اموال مهاجران مسلمان قريش را مصادره و ضبط ميكردند و سائر عرب چنين نميكردند با مهاجران از خود، سپس بر مهاجرانى كه خمس بآنها داد و ستايش كرد آنها را