تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٠٥ - آنچه كلمات قصار در اين معانى از آن حضرت روايت شده است

خوب، و آنان امين قبيله خود باشند در هر چيزى.

(١) ٢٩- چهارند كه از گنج نيكوئيند: نهان داشتن حاجت، و نهان داشتن صدقه، و نهان داشتن درد، و نهان داشتن مصيبت.

(٢) ٣٠- هر كه زبانش راست است كردارش پاك است، هر كه خوش نيت است روزيش فزونست، و هر كه باهلش خوشرفتار است بعمرش افزوده گردد.

(٣) ٣١- از تنبلى و تنگدلى بپرهيز كه اين دو كليد هر بدى باشند، هر كه تنبلى كند حقى نپردازد، و هر كه تنگدلى شود بر حق شكيبا نبود.

(٤) ٣٢- هر كه براى خدا برادرى بدست آورد باعتماد ايمان بخدا و وفا كرد ببرادرى او براى رضاى خدا شعاعى از نور خدا و امانى از عذاب خدا بدست آورده، و هم حجتى كه روز قيامت بوسيله آن پيروز گردد، و عزتى پاينده، و نامى بلند زيرا مؤمن نسبت بخدا عز و جل نه موصول است و نه مفصول.

باو عرض شد نه مفصول است و نه موصول يعنى چه؟ فرمود باو پيوسته نيست كه او باشد و از او هم جدا نيست كه از او نباشد.

(٥) ٣٣- همين دغلى مرد با خودش بس است كه عيب ديگران را بيند و از خود را نبيند، و بچيزى ديگران را نكوهش كند كه خودش ترك آن نتواند، يا همنشين خود را بيازارد بدان چه‌اش فائده‌اى ندارد.

(٦) ٣٤- تواضع اينست كه بنشستن در آنجا كه شأنش نيست رضا باشد، و بهر كه رسيدى سلام كنى و جدال را وانهى گر چه بر حق باشى.