تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٠٣ - آنچه كلمات قصار در اين معانى از آن حضرت روايت شده است

(١) ١٦- هر كه ظاهرش بر باطنش بچربد ترازويش سبك باشد.

(٢) ١٧- چه بسيار مردى كه بديگرى برخورد و باو گويد: خدا دشمنت را سر نگون كند، و او جز خدا دشمنى نداشته باشد.

(٣) ١٨- به سه كس سلام نكنند: آنكه بنماز جمعه رود، و آنكه دنبال جنازه رود، و در ميان حمام گرم يعنى در اين حالات بكسى سلام نكنيد.

(٤) ١٩- يك دانشمند كه از علمش استفاده شود بهتر است از هفتاد هزار عابد.

(٥) ٢٠- هيچ بنده عالم نباشد تا اينكه ببالادست خود حسد نبرد، و زير دست خود را خوار نشمارد.

(يعنى عالم نيست كسى كه ببالادست خود حسد برد و زيردست خود را خوار شمارد).

(٦) ٢١- فرمود: خدا را نشناخته كسى كه او را نافرمانى كرده و اين دو بيت را خواند:

(٧) ٢٢- همانا مثل كسى كه نيازمند نو دولتى شده بمانند درهمى است كه در دهان افعى است كه هم بآن نياز دارى و هم در خطرى.

(٨) ٢٣- سه خصلتند كه مرتكبشان نميرد تا وبالشان را ببيند، ستمكارى، قطع رحم، و قسم دروغ كه نبرد با خدا است، راستى كه نزديكترين طاعت بثواب صله رحم است، و راستى مردمى بدكار باشند و