تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٩٩ - يك پند

اينها است شمشيرهائى كه خدا محمد ٦ را با آنها مبعوث كرد هر كه آنها را انكار كند يا يكى از آنها را منكر شود يا چيزى از روش و احكامش را منكر شود آنچه را خداوند تبارك و تعالى بر محمد پيغمبر خود نازل كرده منكر شده است.

(١)

يك پند

(٢) يك روز جمعى از شيعه در حضورش بودند و آنها را پند داد و برحذر داشت در حالى كه آنان بى‌توجه و سرگرم خود بودند او از اين وضع بخشم شد سر بزير انداخت و درنگى نمود سپس سر برداشت و رو بآنها كرد و فرمود: راستى اگر جانبى از اين سخن من بدل يكى از شماها نشسته بود مرده بود، هلا اى نمونه‌هاى بى‌جان و مكسهاى بى‌چراغ گويا شماها ديوار چوبى هستيد و بتهاى واداشته، شما فرق ميان طلا و سنگ ننهيد و از نور درخشان پرتو نگيريد، آيا مرواريد را از دريا برنميگيريد؟ سخن خوب را از هر كه گفت ضبط كنيد و گرچه بدان عمل نكند زيرا خدا است كه ميفرمايد (١٨- الزمر) آن كسانى كه سخنى شنوند و خوبترش را پيروى كنند آنانند كه خداوندشان هدايت كرده.

واى بر تو اى مغرور آيا حمد نكنى كسى را كه دنياى فانى را بدو بدهى و او بتو عوض باقى بدهد يك درهم فانى را به ده درهم تا هفتصد درهم باقى بگيرد برابرهاى چندان از جوادى كريم، خدا وقت پاداش بتو ميدهد. او است كه بتو ميخوراند و مينوشاند، و تو را ميپوشاند، تندرستى ميدهد، و تو را كفايت ميكند، و از آنكه ترا ميترساند مستور دارد، آنكه ترا حفظ نمايد در شب و روز، و هنگام بيچارگى تو را اجابت ميكند، و در آزمايشت رشد تو را تصميم دارد، گويا تو شبهاى گرسنگى و ترست را فراموش كردى، دعايش كردى و برايت اجابت كرد، و با احسانى كه بتو كرد مستوجب شكر گرديد، و او را در ميان كسانى كه‌