تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٩٣ - وصيت آن حضرت

اى جابر (١) روزى كم را از طرف خدا بسيار حساب كن كه از عهده شكرش بايد بدر آئى و طاعت بسيار خود را براى خدا كم بگير تا نفس را زبون دارى و خود را مورد گذشت سازى، شر موجود را از خود بوسيله دانش حاضر دفع كن، و علم حاضر خود را با عمل خالص بكار بند، و در عمل خالص از غفلت بزرگ بخوب بيدار بودن كناره گير، و بيدارى خوب را با ترس درست از خدا بدست آور، و از آرايش‌هاى نهانى بزندگى حاضر دنيا بر حذر باش، و از بازى با خطر هواى نفس برهنمائى خرد خود را نگهدار، و هنگام چيره‌گى هواى نفس با استرشاد از دانش باز ايست، و عمل خالص را براى روز جزا بر جاى دار، و بوسيله پرهيز از حرص در آستان قناعت منزل كن، و با انتخاب قناعت از حرص عظيم دفاع كن، و با كوتاه كردن آرزو شيرينى زهد را بدست آر، و با خنكى نوميد بودن از مردم اسباب طمع را قطع كن، و با خودشناسى راه خود بينى را ببند، و با تفويض درست بخدا آسايش خود را تأمين كن و با دلدارى راحت تن را بجوى، و با كم كردن خطاء دلدارى را بدست آورد، و با ذكر بسيار در خلوت رقت قلب را بخواه، و بادوام اندوه دل را نورانى كن، و با ترس درست از شيطان خود را حفظ كن، مبادا بيجا اميدوار باشى كه ترا در هراس بجا و درست اندازد، و با راست كردارى خود را در برابر خدا بياراى، و بوسيله شتاب در انتقال از دنيا خود را نزد او محبوب كن، مبادا در كار تأخير روا دارى كه در اين دريا هالكان غرقه شوند، مبادا غفلت كنى كه مايه قساوت قلب است، از سستى در آنچه‌ات عذرى نباشد بپرهيز كه پشيمانها بدان پناه برند، و از گناهان گذشته با پشيمانى سخت و استغفار برگشت خواه و با مراجعه خوب بدرگاه خدا برحمت و گذشت خدا درآويز و مراجعه خوب‌