تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٨٠ - سخن آن حضرت

در برابر اتمام حجت شديد و او شما را تشويق كرده و بيم داده، ولى نه شما بثواب ارجمندش كه بدان تشويقتان كرده مشتاقيد و براى آن عمل ميكنيد، و نه از عقاب سخت و عذاب دردناكش كه شما را از آن ترسانده ميترسيد و كنار ميرويد، و حال اينكه خداوند در كتاب خود بشما خبر داده كه (٩٤- الأنبياء) هر كس كار خوب كند و مؤمن باشد كوشش ناسپاسى نشود و ما خود اجر او را نويسنده‌ايم.

(١) سپس در قرآنش براى شما مثلها زده و آياتى آورده تا از خوشى نقد دنيا بر حذر باشيد فرموده (١٥- التغابن) همانا اموال و اولاد شما فتنه‌اند و خدا است كه مزد بزرگ نزد او است- تا بتوانيد از خدا بپرهيزيد و بشنويد و اطاعت كنيد- از خدا بپرهيزيد و بمواعظش پند گيريد، من ميدانم بسيارى از شما را عواقب معاصى نزار كرده و باز هم از آنها حذر ندارد و بدينش زيان رسانده و آنها را بد ندارد آيا فرياد را گوش نميدهيد كه خدا آنها را حقير ميشمارد آنجا كه فرمايد (٢٠- الحديد) بدانيد كه زندگى دنيا بازيچه و سرگرمى و آرايش و باليدن شماها است بهم، و رقابت در فزونى اموال و اولاد است بمانند بارانى كه روئيدن آن دلخوشى كفار است، و سپس پريشان شود و بينى كه زرد شده و سپس نشخوار گردد و در آخرت عذاب سخت و يا آمرزش از خدا و رضوانست، نيست زندگى دنيا در برابر آخرت جز كالاى فريب. پيشى گيريد بآمرزش از پروردگار خود و بهشتى كه به پهناى آسمان و زمين است، و آماده است براى آن كسانى كه گرويدند بخدا و رسولش اينست فضل خدا بدهد آن را بهر كه خواهد، و خدا صاحب فضل بزرگى است- و فرموده (١٨- الحشر) أيا كسانى كه گرويديد از خدا بپرهيزيد و بايد هر كس بنگرد كه براى فرداى خود چه پيش فرستاده، از خدا بپرهيزيد زيرا خدا آگاه است بدان چه بكنيد. نباشيد چون آن كسانى كه فراموش كردند خدا را و خدا هم از خودشان بيخود كرد، آنان همان فاسقانند.