تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٢٥ - و كلمات قصارى در اين معانى كه از آن حضرت روايت شده

(١) ١٤٤- اى بنده‌هاى خدا بدانيد تقوى قلعه محكمى است، و هرزگى دژ زبونى كه اهلش را نگهدارى نكند، و پناهنده خود را محفوظ ندارد، هلا با تقوى نيش خطاها كنده شود، و بوسيله صبر بر طاعت خدا بثواب رسند، و با يقين نهايت مطلوب را يابند، بنده‌هاى خدا راستى خداوند وسيله نجات را از بنده‌هاى خود دريغ نداشته. زيرا آنان را بدان رهنمائى كرده و از رحمتش نوميد نساخته كه چون گناه كنند بسوى او باز گردند.

(٢) ١٤٥- خاموشى فرزانگى است، سكوت سلامت است، و رازدارى قسمى از سعادت.

(٣) ١٤٦- همه كارها تا آنجا زبون تقديرند كه تدبير دچار آفت گردد.

(٤) ١٤٧- مردانگى مرد كامل نيست تا دين فهم باشد، و در زندگى ميانه روى كند، و بر ناگواريها كه آمدند صبر كند، و تلخى را از دوستانش گوارا داند.

(٥) ١٤٨- پرسش شد كه مروت چيست؟ فرمود: كارى در نهان نكنى كه در عيان از آن شرمنده باشى.

(٦) ١٤٩- استغفار با اصرار بر گناه خود گناهان تازه‌ايست.

(٧) ١٥٠- معرفت خدائى كه ميپرستيد در دل جا دهيد تا عبادت بجوارح و اعضاء براى شما سودمند باشد.

(٨) ١٥١- آنكه دين را وسيله خوردن كند بهره‌اش از دين همانست كه بخورد.

(٩) ١٥٢- فرمود: ايمان گفته ايست پسنديده، و كاريست كرده، و شناسائى است با خردها.

(١٠) ١٥٣- ايمان چهار پايه دارد، توكل بر خدا، واگذاردن كار بخدا، تسليم بامر خدا، و رضا بقضاى‌