تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢١٧ - و كلمات قصارى در اين معانى كه از آن حضرت روايت شده

و بدانيد هالك كسيست كه دينش از دست برود و غارت شده كسيست كه دينش را برده‌اند، هلا پس از بهشت فقرى نيست و با دوزخ توانگرى نيست.

(١) ١٠٣- بنده خدا مزه ايمان را نچشد تا دروغ را چه شوخى چه جدى ترك گويد.

(٢) ١٠٤- سزا است مرد مسلمان از رفاقت دروغگو بر كنار باشد زيرا كه دروغ گويد تا آنجا كه راستش هم باور نشود.

(٣) ١٠٥- بزرگترين خطا بناحق بردن مال مسلمانست.

(٤) ١٠٦- هر كه از قصاص ترسد از ستم بر مردم خوددارى كند.

(٥) ١٠٧- ستمكارى ماننده‌تر بستمكش از حسود نديدم.

(٦) ١٠٨- ستمكار و كمك بر ستم و راضى بستم هر سه با هم شريكند.

(٧) ١٠٩- صبر دو تا است، صبر بر مصيبت كه نيكو و زيبا است و بهتر از آن صبر بر ترك حرامست، و ذكر دو تا است ذكر در هنگام مصيبت كه خوب و زيبا است و برتر از آن ياد خدا است در برابر كار حرام تا مانع از آن گردد.

(٨) ١١٠- بار خدايا برايم نيازى از بدان خلقت پيش مياور، و هر نيازى بمن دادى آن را حواله كن بخوشروترين و باسخاوت‌ترين و گوياترين خلقت بدان. و آنكه كمتر از همه منت بر من نهد.