تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٠٧ - و كلمات قصارى در اين معانى كه از آن حضرت روايت شده

(١) ٥٥- در آنچه نااميدى اميدوارتر باش از آنچه بدان اميد دارى زيرا موسى رفت تا آتش براى خاندانش بر گيرد خدا با او سخن گفت پيغمبر برگشت، ملكه سبا رفت در بر سليمان مسلمان شد، جادوگران فرعون رفتند در بر او عزيز شوند و مؤمن برگشتند.

(٢) ٥٦- مردم باميران خود ماننده‌ترند تا بپدران خود.

(٣) ٥٧- أيا مردم خردمند نيست كسى كه دل‌گير شود از گفتار ناحق در باره او و فرزانه نيست كسى كه ستايش نادان را بر خود بپسندد، مردم فرزندان آنچه‌اند كه خوب عمل كنند و ارزش هر مردى همانست كه خوب عمل كند، عالمانه سخن گوئيد تا قدر شما ظاهر شود.

(٤) ٥٨- خدا رحمت كناد مردى را كه پروردگارش را در نظر دارد و از گناهش دست بردارد و با هواى نفسش مبارزه كند و آرزو را دروغ شمارد و خود را با تقوى مهار كند، و از ترس پروردگارش لجام كند، و آن را با مهارش بطاعت كشد، و با لجامش از معصيت بعقب كشد، ديده بمعاد دوزد و هر آن در انتظار مرگ باشد پيوسته در فكر باشد و بيخوابى شب را طولانى كند، از دنيا دل بركند و براى ديگر سراى رنج برد، صبر را مركب راه نجات سازد و تقوى را آمادگى براى در گذشت و داروى درد دل، عبرت گيرد و بسنجد و از دنيا و مردم تنها شود، براى دين‌فهمى و درستى بياموزد، و دلش از ياد معاد سنگين بار باشد، بسترش را بر چيند و بالشش را بكنارى نهد، در آنچه در نزد خدا است رغبتش بزرك باشد و ترسش از خدا سخت باشد، كمتر از آنچه نهان دارد اظهار كند و كمتر از آنچه ميداند بگويد، آنانند كه سپرده‌هاى‌