تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٧ - بخشى از سخنهاى حكيمانه و كلام آن حضرت

از پستى ٥- رغبت بنيكى ٦- تقرب بدرجات بلند ٧- گذشت ٨- مهلت بخشى ٩- احسان ١٠- خموشى اينها براى خردمند از حلمش منشعب شوند.

(١) و اما آنچه از دانش منشعب شود: ١- بى‌نيازى گر چه ندار باشد ٢- بخشش گر چه دريغكار است ٣- هيبت و گر چه نرمش كند ٤- سلامت و گر چه بيمار بود ٥- نزديكى و گر چه دور است ٦- آزرم و گرچه پرروئى كند ٧- سرورى و گر چه زبونست ٨- شرافتمندى و گر چه پست است ٩- حكمت ١٠- بهره‌مندى. اينها است كه براى خردمند از دانش او خيزد خوشا بر آنكه خرد و دانش يافت.

و اما آنچه از رشد منشعب شود: ١- متانت ٢- هدايت ٣- نيكوكارى ٤- پرهيزكارى ٥- كاميابى ٦- ميانه روى ٧- اقتصاد ٨- مزد و ثواب ٩- كرم ١٠- فهميدن دين خدا. اينها را خردمند از رشد خود يابد، خوشا بر آنكه بر اساس برنامه درست برپا است.

و اما آنچه از پارسائى برخيزد: ١- خشنودى ٢- آرامش بدرگاه خدا ٣- بهره‌مندى ٤- آسايش ٥- بازرسى ٦- خشوع و خداپرستى ٧- تذكر ٨- تفكر ٩- جود ١٠- سخاوت. اينها است كه براى خردمند از پارسائى او برخيزد و بخدا و قسمت او خشنود است.

و اما آنچه از صيانت و خوددارى برخيزد: ١- صلاح ٢- تواضع ٣- ورع ٤- امانت ٥- فهم ٦- ادب ٧- احسان ٨- دوست‌يابى ٩- خيرمندى ١٠- خوش‌برخوردى. اينها است كه خردمند بوسيله صيانت بدان رسد، خوشا بر آنكه او را مولايش بصيانت گرامى داشت.