تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٥٩ - (خطبه آن حضرت

ريشه ايمان حق است، و ريشه حق راهش راستى، و وصفش زيبائى، و اثرش بزرگوارى، ايمان برنامه‌اى روشن و فروزان دارد و چراغهائى تابان، هدفش بلند، و در مسابقه پيشرو و جائزه بدست آور، و رشك ميدان مسابقه، ياوران ديرين دارد و پهلوانان راد، كارهاى خوب منار آنست، و پارسائى چراغهايش و مرگ پايانش، دنيا ميدان مسابقه آنست، و قيامت مجمع شركت كنان مسابقه‌اش، و بهشت جائزه آنست و دوزخ عقب ماندگى از آن، و تقوى ياور آنست، و خوش كرداران پهلوانان آن، ايمان را دليل آورند بر كارهاى خوب، و كارهاى خوب باعث بينائى و فهم دين است، و فهم دين باعث ترس از مرگ. بمرگ دنيا پايان يابد و بدنيا آخرت محاذى گردد (يعنى آخرت دنبال دنيا است) و بقيامت درك بهشت گردد، و بهشت مايه افسوس أهل دوزخ است. دوزخ پنديست براى تقوى، و تقوى سنخ احسانست. و تقوى هدفى است كه هر كه دنبالش رود هلاك نشود. و هر كه بكارش بندد پشيمان نگردد. زيرا بتقوى است كه مردم كامياب كامجو شوند و بنافرمانى است كه زيانكاران زيان برند، پس بايد خردمندان باز ايستند و أهل تقوى ياد آورى پذيرند.

(١) ايمان بر چهار ستونست: بر صبر. و يقين. و عدل. و جهاد؛ صبر چهار پره دارد: شوق. ترس، زهد. مراقبت؛ هر كه مشتاق بهشت است دل بشهوت ندهد و هر كه از دوزخ بترسد از حرام بپرهيزيد، و هر كه بدنيا زهد ورزد مصيبتها باو آسان شود و كسى كه مراقب مرگ است بكارهاى خير بشتابد.

يقين چهارپره دارد. تيزهوشى. عاقبت‌سنجى درست. پند پذيرى از آثار عبرت خيز و توجه بروش‌