تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١١١ - (آدابى كه باصحابش آموخت) (و آنها چهار صد بابست براى دين و دنيا)

برسد بايد بجامه‌اش آب بپاشد و اگر با رطوبت باشد آن را بشويد، هر گاه حديثى از ما شنيديد و نفهميديد آن را بما برگردانيد و در باره آن توقف كنيد و چون حق بر شما روشن شد آن را بپذيريد، شماها فاش‌كننده و شتابزده نباشيد، بايد بسوى ما برگردد آنكه غلو كرده و پيش افتاده و بايد خود را بما برساند آنكه مقصر و كوتاه بين است (١) هر كس بما چسبيد بمقصود برسد و هر كس بجا ماند نابود گردد، هر كه پيرو ما باشد كامياب شود، و هر كه جز راه ما رود زيرپا شود، براى دوستان ما فوجهائى است از رحمت خدا، و براى دشمنان فوجها از خشم خدا، راه ما راست است و فرمان ما درست، سهو و شك در پنج نماز روا نيست. وتر، دو ركعت اول هر نماز واجبى كه بايد در آن حمد و سوره خواند، نماز حج، و مغرب، و هر نماز دو ركعتى واجب و اگر چه در سفر باشد، خردمند بى‌طهارت قرآن نخواند تا تطهير كند بقصد آن، در نماز كه باشيد پس از هر سوره حق ركوع و سجود آن را ادا كنيد، نبايد در پيراهن كه يك ورى روى شانه اندازند نماز خواند كه اين كار قوم لوط است، براى مرد نماز در يك جامه هم رواست كه دو طرفش را بگردنش بندد يا در يك پيراهن درشت‌باف كه حاكى عورت نباشد و تكمه آن را بندد كسى روبروى صورت و روى فرشى كه بر آن نقش صورتست نماز نخواند و جائز است كه صورت زير دو پايش باشد يا روپوشى بر آن اندازد، و مردى پول نقره‌اى كه صورتى دارد در جامه خود گره نزند و نماز بخواند، و جائز است كه آن پول در ميان هميان يا در كيسه‌اى باشد اگر پديدار باشد، مرد بر روى خرمن گندم و يا جو و يا بر روى هر آنچه خورد نيست و يا بر روى نان سجده نكند، هر كدام شماها قصد قضاى حاجت كند بگويد: «بسم اللَّه اللهم امط عنى الاذى و اعذنى من الشيطان الرجيم» بنام خدا بار خدايا