تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٠٩ - (آدابى كه باصحابش آموخت) (و آنها چهار صد بابست براى دين و دنيا)

خداوند بدكرداريهاى شما را جبران كند، بهر پيمانى بستيد وفادار باشيد كه هيچ نعمتى از هيچ مردمى زائل نشده و نه هيچ خوشى مگر بواسطه گناهانى كه مرتكب شدند، راستى خداوند بهيچ وجه بر بنده‌ها ستم نكند و اگر با دعا پيشگيرى كنند زائل نشود و اگر كه وقتى بآنها بلا رسيد يا نعمتى از دست آنها رفت بدرگاه خدا عز و جل با نهاد درست زارى كنند و سستى نكنند و اسراف نكنند هر آينه هر فاسدى را براى آنها اصلاح كند و هر چه از دست رفته بآنها برگرداند، هر گاه مسلمانى تنگدست شد از پروردگارش بديگرى شكايت نكند ولى بخود او شكايت كند زيرا كليدهاى همه امور و تدبير آنها در آسمانها و زمين‌ها و هر چه ميان آنها است بدست او است و او است پروردگار عرش بزرگ و الحمد للَّه رب العالمين، چون بنده از خواب برخيزد و بگويد پيش از بر پا ايستادن «حسبى الرب من العباد حسبى هو حسبى و نعم الوكيل» و هر گاه يكى از شماها شب برخاست باطراف آسمان نگرد و بخواند «إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ- تا قول خدا- لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ». سر كشى در چاه زمزم درد را ببرد از آبش بنوشيد در آن ستمى كه حجر الاسود است. چهار نهر از بهشتند، فرات و نيل و سيحون و جيحون كه دو نهر باشند.

(١) مسلمان بجهاد نرود با فرماندهى كه امين بر اجراء حكم نيست و امر خدا عز و جل را در قشون اجراء نميكند و اگر بهمراه او بميرد ياور دشمن ما است در حبس حق ما و ريختن خون ما و مردن او مردن جاهليت است، ياد آورى ما خاندان درمان هر خيانت و درديست و درمان وسوسه گناهست و دوستى ما رضاى پروردگار است، آنكه پيرو فرمان ما و در راه ما و مذهب ما است فرداى قيامت در حظيره‌