تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٠٧ - (آدابى كه باصحابش آموخت) (و آنها چهار صد بابست براى دين و دنيا)

و اگر عذرى ندارد عذرى برايش بتراش، كندن كوه‌ها آسانتر است از دل كندن از پادشاهى چند روزه (١) از خدا يارى جوئيد و صبر كنيد زيرا زمين از آن خدا است و بهر كدام بنده‌هايش بخواهد بارث دهد و سر انجام از آن پرهيزكارانست، در كارى پيش از وقتش شتاب نكنيد تا پشيمان شويد و مدت بر شما طولانى نيايد تا دلتان تنك شود، بناتوانانتان رحم كنيد و از خدا عز و جل رحمت طلبيد، مبادا غيبت كنيد زيرا مسلمان از برادرش غيبت نكند و حال آنكه خدا از آن نهى كرده و فرموده (١٦- الحجرات) آيا كسى از شماها دوست دارد از گوشت مردار برادرش بخورد، از آن بدتان آيد، مؤمن دست بسته نماز نخواند در حالى كه ايستاده تا مانند مجوس باشد، كسى از شما ايستاده آب ننوشد كه باعث دردى مى‌شود كه درمان ندارد مگر خدا عافيت دهد، هر گاه كسى از شما در ميان نماز جانورى گرفت آن را زير خاك كند و بر آن آب دهن اندازد يا آن را در جامه خود پيچد تا از نماز فارغ شود، روى بپشت سر كردن نماز را ببرد و هر كس كرد بايد نماز را با اذان و اقامه و تكبير از سر گيرد، هر كه تا آفتاب برآيد ده بار قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و مانندش انا انزلناه و باندازه‌اش آية الكرسى بخواند مالش را از آنچه بر آن ميترسد حفظ كند، هر كه پيش از آفتاب زدن‌ قُلْ هُوَ اللَّهُ‌ و انا انزلناه بخواند گرفتار گناه نشود و گرچه شيطان در باره‌اش بكوشد، بخدا عز و جل پناه بريد از غلبه وام، و اهل بيت نمونه كشتى نوحند كه هر كه از آن تخلف كرد هلاك شد، بالا گرفتن جامه نظافتى است براى نماز خدا فرموده (٤- المدثر) جامه خود را پاك دار يعنى بالا بگير.