تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١٠٦ - (آدابى كه باصحابش آموخت) (و آنها چهار صد بابست براى دين و دنيا)

دادن بخواهيد، انواع بلا را با دعاء دفع كنيد، پيش از رسيدن بلا بدان بچسبيد، سوگند بدان كه دانه شكافد و جاندار بر آرد بلا شتابانتر است بمؤمن از سيل سرازير از تپه بپائين يا از دويدن استرها، عافيت از سختى بلا را بخواهيد كه سختى بلا رفتن دين است، سعادتمند آن كس است كه بديگرى پند گيرد و پند پذيرد: خود را باخلاق خوب پرورش دهيد زيرا بنده با خوش خلقى بپايه روزه‌دار و شب زنده‌دار رسد، هر كه دانسته مى‌نوشد خدايش از چرك دوزخ بنوشاند و گر چه آمرزيده شود، نذر در معصيت درست نيست و نه قسم در قطع رحم، آنكه بى‌عمل صالح دعا كند چون تيرانداز بى‌زه است، بايد زن براى شوهرش عطر بزند، آنكه براى دفاع از مالش كشته شود شهيد است، مغبون نه پسنديده است و نه مزد دارد، قسم فرزند بى‌اجازه پدر منعقد نيست و نه از زن بى‌اجازه شوهر، خاموشى تا شب روا نيست مگر در ذكر خدا.

(١) پس از هجرت باديه‌نشينى روا نيست (يعنى مسافرت كردن مسلمان از بلاد اسلام ببلاد كفر و اقامت در آنجا جايز نيست)، پس از فتح مكه هجرت مورد ندارد، براى آنچه نزد خدا عز و جل است متعرض باشيد زيرا در آن بى‌نيازيست از آنچه در دست مردم است، خدا دوست دارد پيشه‌ور أمين را، عملى نزد خدا از نماز محبوب‌تر نيست امور دنيا شما را از وقتش باز ندارد زيرا خدا نكوهش كرده مردمانى را كه باوقاتش بى‌اعتنائى كردند و فرموده (٥- الماعون) آنان كه از نمازشان غفلت ورزند، بدانيد نيكوكاران مخالف شما بهم خودنمائى كنند اينست كه خدا عز و جل بآنها توفيق ندهد و نپذيرد مگر عمل خالص را، نيكى نپوسد و گناه فراموش نشود، خدا با آنها است كه تقوى دارند و هم احسان كنند، مؤمن برادرش را سرزنش نكند و خيانت نكند و متهم نسازد و وانگذارد و از او بيزارى نجويد، عذر برادرت را بخواه‌