تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ١ - مقدمه مؤلف

[مقدمه مؤلف‌]

(١) بنام خداوند بخشنده مهربان‌

سپاس از آن خداونديست كه از سپاس هر سپاسگزارى بى‌نياز است ولى آن را روشى براى اعتراف بمقام لاهوتى و صمدى و ربانيت خود مقرر ساخته، و وسيله فزايش رحمت و جاده جستجوى احسان خود نموده است، حقيقت اعتراف بنيكى انعامش را در درون لفظ نهان ساخته، و خود سپاسگوئيش نعمت ديگرى است كه آن را فراهم نموده است، و اعتراف بزبان را جاى گزين هر گونه سپاسى پذيرفته است.

من گواهم كه نيست شايسته پرستشى جز خدا يگانه است، شريك ندارد، اين گواهى از درون پاكى تابيده و زبانى بدان گويا است كه از راز درست نهائى تعبير كرده است، راستش اينست كه اوست آفريننده، برازنده، صورتگر، از آن او است هر نام زيباتر، بمانندش چيزى نيست زيرا هر چيز از خواست او است ياراى همانندى پديدارنده خود را ندارد.

من گواهم كه محمد بنده و رسول او است، در ديرين كهن او را بر همه امم برگزيد چه ميدانست هم شكل و همانند ابناء جنس خود نيست، او را برگزيد تا از جانب او فرمانده باشد و باز دارنده، در همه جهان آفرينشش او را بجاى خود پرداخت كن گماشت، زيرا ديده‌ها خود او را در نيابند و انديشه‌هاى‌